นมังกร รับฎีกาที่องครักษ์ส่งมาให้ แล้วนำกลับขึ้นไปบนแท่นมังกรเพื่อส่งให้องค์ฮ่องเต้
ฮ่องเต้รับฎีกามาเปิดดู
เมื่อเริ่มอ่านในคราแรก พระองค์ก็ทรงขมวดพระขนงทันที
“ช่างไร้ยางอายสิ้นดี!”
หลังจากอ่านย่อหน้าแรกจบ พระองค์ก็โกรธจัด ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโมโห ตบบัลลังก์มังกรดังสนั่น
เหตุการณ์นี้ทำให้ทั้งท้องพระโรงเงียบกริบ ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียง ทุกคนมองด้วยความสงสัยว่าเรื่องใดขึ้น ถึงทำให้ฮ่องเต้ทรงกริ้วเพียงนี้
หลังจากนั้นฮ่องเต้ก็อ่านต่อ สีหน้าของพระองค์เริ่มซับซ้อน บางครั้งขมวดคิ้ว บางครั้งก็คลายคิ้วออก
ในที่สุด สีหน้าของพระองค์ก็กลับมาเป็นปกติ พับฎีกาในมือ
“เผ่าถ่ามู่ เผ่าเลี่ยหั่ว เผ่าลั่วอวิ๋น”
ฮ่องเต้พึมพำจบก็ตบบัลลังก์มังกรอีกครั้ง ตรัสออกมา “แค่พวกชนเผ่าเป่ยมหานชายแดน กลับกล้าบังอาจโจมตีด่านฟู่เฟิงอย่างโจ่งแจ้ง พวกเจ้าคิดว่าต้าเฉียนของเราเป็นที่ที่ใครจะมารังแกได้ตามใจชอบหรือ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ขุนนางฝ่ายทหารที่ยืนอยู่ด้านซ้ายใต้แท่นมังกรคนหนึ่งได้เอ่ยถามขึ้น
“ฝ่าบาท ด่านฟู่เฟิงเกิดปัญหาขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
ฮ่องเต้ส่งฎีกาให้ขันทีข้างกายพลางตรัส “หากอยากรู้ พวกเจ้าลองอ่านดูเองเถิด”
จากนั้นฎีกา ก็ถูกส่งต่อไปยังมือของเหล่าขุนนางฝ่ายทหาร
ครู่ต่อมา เหล่าขุนนางฝ่ายทหารก็อ่านจบ
“ช่างเหลวไหลสิ้นดี!”
ขุนนางฝ่ายทหารชั้นสองผู้หนึ่งอ่านฎีกาจบก็ก้าวออกมากล่าว
“ฝ่าบาท เผ่าถ่ามู่กล้าร่วมมือกับชนเผ่าเ
