ะบบก็ดังขึ้นข้างหูเขา
[ฆ่าศัตรูหนึ่งคน ได้รับคุณสมบัติ: 83.11]
หลังจากได้ยินเสียงของระบบหลี่เต้าจึงปล่อยมือ ปล่อยให้ร่างไร้วิญญาณของฉีเซิ่งร่วงลงบนพื้น เมื่อมองดูร่างไร้วิญญาณของฉีเซิ่ง นึกถึงการกระทำเมื่อครู่ จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าตนเองดูเหมือนตัวร้ายใหญ่ เพราะการจัดการกับฉีเซิ่งนั้น เขาทาลายอีกฝ่ายทั้งร่างกายและจิตใจ วิธีการแตกต่างจากที่ผ่านมา
พอนึกถึงตรงนี้แล้ว หลี่เต้าก็คิดถึงเงาร่างอันงดงามในความทรงจำ เขาพึมพากับตัวเอง
“นี่คือสิ่งที่เรียกว่าความต้องการครอบครองกระนั้นหรือ?”
ไม่นานเขาก็ได้สติกลับมา ไม่ว่าจะเป็นความต้องการครอบครองหรืออะไรก็ตาม ตอนนี้ไม่สำคัญอีกแล้ว ขอเพียงมีพลังที่แข็งแกร่งพอ ทุกอย่างก็จะเป็นไปตามใจปรารถนา
… ณ จวนแม่ทัพใหญ่
หลังจากหลี่เต้าไล่ตามออกไป ก็ไม่มีใครไล่ตามออกไปอีก นอกจากบรรดาแม่ทัพใต้บังคับบัญชาของหยางหลิน แม่ทัพดั้งเดิมของด่านฟู่เฟิงไม่มีใครสงสัยต่อความสามารถของหลี่เต้าในการจับตัวฉีเซิ่ง
ฉีเซิ่งจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็คงไม่แข็งแกร่งเกินกว่ากองทัพหลายหมื่นของชนเผ่าเป่ยมหาน ดังนั้นทุกคนจึงรวมตัวกันในลานบ้านที่เสิ่นจงพักผ่อน และรอคอยอย่างเงียบ ๆ
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง ไม่นานก็เห็นร่างของหลี่เต้า แต่แล้วสายตาของพวกเขาก็ไปหยุดอยู่สิ่งที่หลี่เต้าลากมาด้วยมือขวา
หลี่เต้ามองดูกลุ่มคนเหล่านั้น ก่อนจะโยนร่างของฉีเซิ่งลงกลางลานเรือน
