บทที่ 208 สกัดฉีเซิ่งทันใดนั้น คนที่เหลือก็ฉวยโอกาสไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับฉีเซิ่งผู้มีวรยุทธ์ระดับผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลาย ผู้ที่มีวรยุทธ์ต่ำกว่าไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้ การเข้าโจมตีมีแต่จะเพิ่มการบาดเจ็บล้มตายเปล่า พวกเขาจึงได้แต่ยืนคอยระวังอยู่ด้านข้าง ไม่ให้อีกฝ่ายหลบหนีไปได้ และคอยช่วยเหลือแม่ทัพระดับผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายบางคนในการต่อสู้
แต่ในที่สุดกลุ่มคนเหล่านั้นก็พบปัญหาหนึ่ง
แม้จะเป็นผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายเหมือนกัน แต่ในการต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่งก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉีเซิ่ง มีเพียงการรุมโจมตีพร้อมกันหลายคนเท่านั้น ที่จะสามารถกดดันฉีเซิ่งได้ชั่วครู่ การจะจับตัวฉีเซิ่งให้ได้นั้นยากยิ่งนัก
ในเวลานี้ ณ ที่ไม่ไกลจากจุดปะทะ หลี่เต้า หยางหลิน และเสิ่นจงทั้งสามคนยืนอยู่ด้วยกัน
มองดูกลุ่มคนที่กำลังรุมโจมตีฉีเซิ่งแต่ก็ไม่สามารถจับตัวได้เสียที หยางหลินอดที่จะเอ่ยชื่นชมไม่ได้
“ไม่นึกเลยว่าเจ้าหนูคนนี้จะมีฝีมือไม่ธรรมดา”
เสิ่นจงส่ายหน้าพลางกล่าว
“ฉีเซิ่งมีฝีมือจริง แต่นิสัยแย่เหลือทน เป็นได้แค่ตัวอัปมงคล แต่ก่อนข้าเองก็มองคนผิดไป ตอนนี้ทำได้แค่พยายามแก้ไขให้ดีที่สุด”
“ไม่น่าเสียดายหรือ? หากลองขัดเกลาดูอีกสักหน่อยบางทีอาจใช้การได้?”
“ท่านหยาง งั้นข้าส่งมันให้ท่านดีหรือไม่?”
“ข้าไม่ต้องการของเสีย”
ขณะที่การต่อสู้ทางนั้นทวีความดุเดือด หยางหลินก็หันไปม
