องหลี่เต้าแล้วถาม
“แม่ทัพหลี่ ท่านพอจะมองออกหรือไม่ ว่าเหตุใดพวกเขามีคนมากมายเพียงนั้น แต่กลับยังจับตัวฉีเซิ่งไม่ได้เสียที?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสิ่นจงที่อยู่ข้าง ๆ ก็หันมามองด้วยเช่นกัน ในช่วงที่เขาหมดสตินั้น นอกจากจะได้รู้ความจริงเกี่ยวกับฉีเซิ่งแล้ว เขายังได้รับรู้ว่าชายหนุ่มที่ช่วยชีวิตเขาผู้นี้ก็คือผู้ที่ช่วยด่านฟู่เฟิงเอาไว้ และยังเป็นผู้บัญชาการชั่วคราวของด่านฟู่เฟิงในปัจจุบัน
เมื่อมองดูใบหน้าอ่อนวัยของหลี่เต้า ในใจเขาก็รู้สึกสงสัยใคร่รู้ถึงชาติกำเนิดที่มาของอีกฝ่าย รวมถึงความสามารถที่มีด้วย
เมื่อเผชิญกับคำถามนี้ หลี่เต้าก็มีคำตอบอย่างรวดเร็วจากสิ่งที่ได้เห็นก่อนหน้านี้
เขาหันไปมองเสิ่นจง
“ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินมาว่าอาจารย์ของฉีเซิ่งเคยเป็นหัวหน้าองครักษ์คนก่อนของแม่ทัพเสิ่น หากข้าเดาไม่ผิด อาจารย์ของฉีเซิ่งไม่ได้มาจากกองทัพ แต่เป็นคนจากสำนักใช่หรือไม่”
“ฉีเซิ่งมีอาจารย์ที่ไม่ได้มาจากตระกูลทหารแต่มาจากสำนักหนึ่ง ได้มาเป็นหัวหน้าองครักษ์ใต้บังคับบัญชาของข้าโดยบังเอิญ”
เสิ่นจงพยักหน้า
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เต้าก็มองไปที่หยางหลิน แล้วกล่าวอย่างเชื่องช้า
“ดังนั้นมันจึงเป็นแบบนี้ แม่ทัพในกองทัพที่ต้องออกรบตลอด ย่อมชินกับการต่อสู้ในสนามรบ วิชาการต่อสู้จึงเน้นหนักและรุนแรง เน้นพละกำลังมากกว่าเคล็ดวิชา ถนัดการต่อสู้แบบกลุ่มและการรบในสนาม”
“ส่วนฉีเซิ่งมาจากสำนัก หรือก็คือยุทธภพ ไม่ค่
