อยอยู่รวมกลุ่ม มักพกดาบท่องยุทธภพ เน้นเคล็ดวิชามากกว่าพละกำลัง ถนัดการประลองอาวุธตัวต่อตัว ดังนั้น พวกแม่ทัพในกองทัพจึงไม่อาจเอาชนะฉีเซิ่งได้ในชั่วครู่”
แปะ แปะ แปะ!
หยางหลินที่อยู่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะปรบมือ สีหน้าเต็มไปด้วยความชื่นชม จากนั้นยังถอนหายใจพลางกล่าว
“เจ้าก็ชื่อหลี่เต้า หลานชายสหายเก่าของข้าก็ชื่อหลี่เต้า หากเจ้าเป็นหลานชายสหายเก่าของข้าก็คงดี คาดว่าเขาคงต้องดีใจจนต้องลุกขึ้นมาจากหลุมศพเพื่อจุดธูปให้บรรพบุรุษเป็นแน่”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น เปลือกตาของหลี่เต้าพลันกระตุก ไม่รู้จะตอบอย่างไร ได้แต่ยิ้มเก้อ ๆ อย่างสุภาพ
ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงเคลื่อนไหวดังมาจากที่ไกล ๆ ทั้งสามคนเงยหน้ามอง ถึงได้พบว่าฉีเซิ่งสามารถฝ่าวงล้อมออกมาตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้และดูเหมือนว่าจะหลบหนีไปไกลแล้ว
เมื่อเห็นภาพนั้น เสิ่นจงก็ขมวดคิ้ว ตอนนี้พลังของเขาถดถอยมาก อีกทั้งเพิ่งหายจากอาการบาดเจ็บ หากออกโรงก็มีแต่จะเอาชีวิตไปทิ้ง ดังนั้น เขาจึงหันกลับมามองไปที่หยางหลินและหลี่เต้า
เมื่อเห็นสายตาของเสิ่นจง ทั้งหลี่เต้าและหยางหลินก็รู้ความหมายของเขาแล้ว หยางหลินกล่าวตามตรง
“ให้ผู้เฒ่าลงมือเอง คงดูเหมือนผู้ใหญ่รังแกเด็กไปสักหน่อย ดังนั้น…”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่เต้ามองไปยังทิศทางที่ฉีเซิ่งหลบหนีไปก่อนจะกล่าวออกมา
“งั้นมอบให้ข้าจัดการเถอะ”
หลี่เต้าใช้ปลายเท้าเป็นจุดศูนย์กลาง พลังมหาศาลระเบิดออกจากปลายนิ้วเ
