ึงเรือนหลังแล้ว
เมื่อเดินเข้าไปในห้อง โหวหย่วนเลี่ยงมองไปที่ท่านเจิ้งแล้วรีบถามทันที
“ท่านเจิ้ง เหตุใดแม่ทัพเสิ่นจึงทรุดลงอย่างกะทันหัน ท่านไม่ได้บอกหรือว่าจะยังประคองได้อีกสองสามวัน?”
เมื่อได้ยินดังนั้น ท่านเจิ้งก็ปล่อยข้อมือของเสิ่นจงพลางถอนหายใจก่อนตอบ
“แต่เดิมน่าจะประคับประคองไปได้ แต่ร่างกายของแม่ทัพเสิ่นกลับมีปัญหาใหม่เกิดขึ้น”
“ปัญหาใหม่อะไรหรือ?”
“เพราะพิษที่ซึมลึกเข้าไป ทำให้อาการบาดเจ็บและโรคเก่าในร่างกายของเขากำเริบขึ้นมาในตอนนี้”
หยางหลินก้าวมาที่ข้างเตียง จับข้อมือของเสิ่นจงแล้วส่งพลังปราณแท้เข้าไป
หลังจากผ่านไปสองสามลมหายใจ เขาก็ค่อย ๆ ปล่อยมือ
เมื่อเห็นสีหน้าของทุกคนที่มองมา หยางหลินก็ส่ายหน้า
“หากเป็นพิษเพลิงโลหิตข้าก็พอจะใช้พลังปราณแท้กดไว้ได้ชั่วครู่ แต่อาการบาดเจ็บโรคเก่าเช่นนี้ หากไม่ใช่พลังปราณแท้ที่มีความสามารถในการรักษา พลังปราณแท้ทั่วไปก็ไม่สามารถทำอะไรได้”
“เหตุใดในร่างของแม่ทัพเสิ่นจึงมีอาการบาดเจ็บและโรคเก่ารุนแรงถึงเพียงนี้?”
มีคนถามขึ้นอย่างอดไม่ไหว
“เรื่องนี้ข้ารู้”
ท่านเจิ้งมองใบหน้าของเสิ่นจงพลางกล่าวอย่างเศร้าสร้อย
“ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นเพราะเขาทุ่มเทจนเกินไป”
“เขาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะเอารากฐานของตระกูลเสิ่นกลับคืนมา พวกเจ้าคิดว่าวรยุทธ์ขั้นปรมาจารย์ของเขาในตอนนี้ได้มาอย่างไร? ทั้งหมดนี้ล้วนแลกมาด้วยการบั่นทอนร่างกายและฝึกฝนอย่างหนัก ตอนที่เขาย
