เวลาไม่ถึงสามลมหายใจ แปดนักรบระดับขั้นผู้ยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดินของเผ่าเฉียงเหลียงก็ถูกสังหารจนหมด เหลือเพียงเศษเนื้อกระจัดกระจายเต็มพื้นดิน มหาราชาเผ่าเฉียงเหลียงยังคงรับการปะทะของต้นไม้วิเศษเกล็ดทองอยู่ เขาบาดเจ็บสาหัสแล้ว กระดูกขาวโผล่ออกมาตามร่างในหลายจุด
“เขาเป็นเทพศักดิ์สิทธิ์จากแดนใดกันแน่…” มหาราชาเผ่าเฉียงเหลียงเงยหน้ามองเจียงฉางเซิงด้วยความตกตะลึงและโกรธแค้น
ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ เขายังไม่เคยได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเจียงฉางเซิงเลย แสงสีทองสุกสว่างนั้นราวกับกฎแห่งพลังที่ขวางกั้นสิ่งมีชีวิตธรรมดากับเทพศักดิ์สิทธิ์ ทำให้ดวงตาของเขาทะลวงกำแพงนั้นไม่ได้
ขณะนั้นเองเผ่าเฉียงเหลียงก็นึกถึงคำเตือนที่เผ่าราชาทิ้งเอาไว้ ปรากฏว่ามันคือเรื่องจริง แม้เผ่าเฉียงเหลียงจะเคยขับไล่เผ่ามนุษย์ไปแล้วก็ตาม แต่เผ่ามนุษย์ก็ยังกลับมาอีก หนำซ้ำยังมีผู้แข็งแกร่งระดับนี้อยู่ แววตาของมหาราชาเผ่าเฉียงเหลียงหม่นหมองลง เขาไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไปแล้ว ศึกนี้เขาถูกกดดันถึงขีดสุด พลังของอีกฝ่ายเหนือกว่าเขามาก ทำให้เขาทําได้แค่ตั้งรับอย่างเดียว
เขาไม่เคยพบกับการต่อสู้แบบนี้มาก่อน แม้ต้องเจอกับผู้แข็งแกร่งที่ไม่อาจต่อกรได้ในไท่ฮวง เขาก็ยังพอสู้ได้นานพอสมควร ในตอนนั้นเองเจียงฉางเซิงบนท้องฟ้าเอาน้ำเต้าทองม่วงออกจากแขนเสื้อแล้วฉายแสงลงมายังด้านล่าง น้ำเต้าทองม่วงเปล่งแสงสีม่วงออกมาหลายสาย พลังดูดอันมหาศาลห่อหุ้มมหา
