ราชาเผ่าเฉียงเหลียงเอาไว้ เขาซึ่งหมดแรงต่อต้านแล้วไม่อาจขัดขืนได้อีก ทำได้เพียงหลับตายอมรับผลศึกแห่งความตาย
ไม่ใช่แค่เขาต้องตาย เผ่าที่เขานำมาด้วยก็ต้องตายเช่นกัน ไม่นานนักร่างกายขนาดยักษ์ที่ใหญ่กว่าภูเขาของเขาก็หดเล็กลงทันใด มุดเข้าไปในน้ำเต้าทองม่วง เจียงฉางเซิงเก็บน้ำเต้าทองม่วงเรียบร้อยแล้ว หันไปมองทิศทางของกองทัพต้าจิ่ง จากนั้นจึงร่ายอภินิหารเปลี่ยนฟ้าแปรปฐพีอีกครั้ง วางเกาะลอยฟ้าลงให้กองทัพต้าจิ่งกับเมืองรัฐฮวงกลับคืนสู่พื้นดินอีกครั้ง หลังจากทำทุกอย่างเรียบร้อย เขาก็เหยียบเมฆจากไปหายลับไปยังสุดขอบฟ้า
เหล่านักรบเผ่าเฉียงเหลียงที่ยังมีชีวิตอยู่สั่นสะท้านไปทั้งร่าง ไม่อาจเชื่อสายตาของตนเองได้
“มหาราชาตายแล้วหรือ”“เป็นไปได้อย่างไร… เผ่ามนุษย์จะมีตัวตนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร…”“หนีเร็วเข้า!”“หนีเถอะ! ศึกนี้เผ่าเฉียงเหลียงแพ้แล้ว!”
นักรบเผ่าเฉียงเหลียงจำนวนมากเริ่มได้สติ พากันวิ่งหนีอลหม่าน แสงแดดส่องทะลุม่านเมฆบนฟ้าสาดลงมายังสมรภูมิที่แห้งแล้งและเงียบเหงา เหล่าทหารต้าจิ่งที่รอดชีวิตรู้สึกราวกับอยู่ในความฝัน
กวนทงโยวโรยตัวลงสู่พื้น นั่งขัดสมาธิ ณ ที่เดิม หยิบโอสถออกมาจากแหวนบรรจุสรรพสิ่งแล้วเริ่มรักษาบาดแผล สงครามอันสิ้นหวังครั้งนี้สิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว หลังจากที่มรรคาจารย์ลงมือ ผู้คนส่วนใหญ่ยังจมอยู่กับความตะลึงในก่อนหน้านั้น ไม่อาจดึงตนเองกลับคืนมาได้
ผู้ฝึกยุทธ์หลายคนก็เกิ
