ดความคิดขึ้นมาอย่างหนึ่ง การฝึกยุทธ์มันมีประโยชน์จริงๆ หรือ? จะเทียบกับพลังของเทพเซียนที่ทำลายฟ้าทำลายดินเมื่อครู่นี้ได้หรือ?
เจียงฉางเซิงกลับไปยังเขามังกรผงาดในทันที ไป๋อีกับเจียงเทียนมิ่งก็รีบกรูกันเข้ามาซักถามถึงสถานการณ์การรบไม่หยุด
“เผ่าเฉียงเหลียงแข็งแกร่งจริง แต่พวกเขายังไม่ได้เผยพลังทั้งหมดออกมา อนาคตเผ่ามนุษย์เรายังต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีของพวกเขา และเผ่าเฉียงเหลียงไม่ใช่แค่แข็งแกร่ง แต่ยังนำเผ่าอื่นๆ มาด้วยอีกมาก เทียนมิ่ง ฝึกยุทธ์ให้ดี ต้าจิ่งต้องการเจ้า ความหวังของเผ่ามนุษย์ก็อยู่ที่เจ้าเช่นกัน”
เจียงฉางเซิงกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวล ทำให้เจียงเทียนมิ่งเลือดร้อนพลุ่งพล่าน เขาไม่รู้สึกกดดันเลย กลับเต็มไปด้วยแรงฮึดสู้ไม่สิ้นสุด ไป๋อีจึงถามขึ้นว่า “นายท่าน ผู้แข็งแกร่งที่สุดที่เผ่าเฉียงเหลียงส่งมาในครั้งนี้แข็งแกร่งแค่ไหนกัน”
เจียงฉางเซิงตอบว่า “เทียบได้กับจักรพรรดิยุทธ์ของเผ่ามนุษย์”
พอได้ยินเช่นนี้ไป๋อีก็เบิกตาอ้าปากค้าง ไท่วาและไท่ซีก็หันหน้ามองเขาเช่นกัน จากคำบรรยายของจีอูจวินกับนายท่านไป๋ พวกเขาต่างคิดว่าจักรพรรดิยุทธ์ก็คือจุดสูงสุดของวิถียุทธ์ ไม่คาดคิดว่าเผ่าเฉียงเหลียงจะส่งผู้มีพลังสูงสุดในวิถียุทธ์มา
ไป๋ฉีตกตะลึงกล่าวว่า “อีกฝ่ายส่งจักรพรรดิยุทธ์มา ท่านกลับจัดการได้เร็วถึงเพียงนี้หรือ!”
นั่นคือจักรพรรดิยุทธ์เชียวนะ! เจียงฉางเซิงโจมตีจักรพรรดิยุทธ์สำเร็จเป็นครั้งแรก!
