รั้ง ทั้งสองเลือกวิธีที่ชาญฉลาด พวกเขาแยกวิ่งไปคนละทิศตั้งแต่แรก ขณะที่หนีก็คอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบข้างอย่างไม่ละสายตา
ทันใดนั้น เสียงลูกธนูแหวกอากาศก็ดังขึ้น
ชั่วขณะถัดมา แสงสองสายแยกทางกันพุ่งมาทางทั้งสองคนในความมืด ทำให้ทั้งทั้งคู่ตื่นตระหนกยิ่ง
อีกฝ่ายมีคนเดียวหรือสองคนกันแน่
แต่พวกเขาก็ไม่มีเวลาคิดเรื่องพวกนี้แล้ว แสงนั้นเคลื่อนที่เร็วมาก เร็วจนพวกเขาเห็นแค่แสง แต่ร่างกายกลับตอบสนองไม่ทัน
ตุบ!
ตุบ!
สองเสียงดังขึ้นพร้อม พริบตานั้นร่างไร้วิญญาณของเพชฌฆาตสองนายก็ร่วงลงมาจากท้องฟ้าอีกครั้ง
ภาพที่เห็นทำให้เพชฌฆาตที่เหลืออยู่รู้สึกขนลุกด้วยความหวาดกลัว
ลูกธนูเร็วเกินไป เร็วจนพวกเขารู้สึกว่าตอบสนองไม่ทัน
“ท่านผู้นำ…”
เพชฌฆาตคนหนึ่งเพิ่งจะอ้าปากพูด จู่ ๆ ก็พบว่าสายตาของผู้นำของตนจับจ้องไปยังตำแหน่งหนึ่งในที่ไกลออกไป
ในตอนนี้ หัวใจของผู้นำเพชฌฆาตสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
หลังการล่อลวงเมื่อครู่ เขาได้ติดตามแสงวาบจนสามารถระบุตำแหน่งคร่าว ๆ ของอีกฝ่ายได้สำเร็จ แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ จากการคาดคะเนของเขา ลูกธนูถูกยิงมาจากระยะห่างกว่าพันจั้ง ระยะไกลขนาดนี้แต่กลับมีความเร็วและพลังทำลายล้างมหาศาล ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็รู้สึกว่าเกินจริงเกินไป
หรือว่าอีกฝ่ายจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่ฝึกฝนวิชาธนูมาโดยเฉพาะ มีเพียงคำอธิบายนี้เท่านั้นที่จะอธิบายได้ว่าทำไมลูกธนูที่อีกฝ่ายยิงมาถึงมีพลังมหาศาลเช่นนี้
