านหลี่เต้านั้นแรงกดดันยิ่งมากกว่า
หงหลิงและลวี่หลัวต่างก็มีแววตาหวาดกลัว แม้หลี่เต้าจะยืนห่างออกไป แต่ก็ยังรับรู้ได้ถึงลมหายใจที่เร่งรีบและหัวใจที่เต้นรัวของหญิงสาวทั้งสอง
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เต้าจึงเงยหน้ามองเซินเหลย พลางเอ่ยเสียงเบา
“เห็นแก่หน้าตาหรือ? มันต้องใช้กำลังความสามารถสร้างขึ้นมาเอง”
ในชั่วขณะถัดมา พลังที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าของเซินเหลยก็พลันปะทุออกมาจากร่างของหลี่เต้า
ในพริบตาเดียว ทั่วทั้งห้องรับรองราวกับถูกย้อมด้วยสีแดง
ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นยกเว้นหงหลิงและลวี่หลัว รวมทั้งเซินเหลยต่างรู้สึกถึงกลิ่นอายสังหารอันน่าตกใจที่ห่อหุ้มร่างของพวกเขาไว้
นอกจากนี้ พวกเขายังรู้สึกถึงสัญชาตญาณการมีชีวิตที่ถูกกดทับ ราวกับเป็นสัญชาตญาณของหนูเมื่อเจอแมว เป็นการกดทับทางสายเลือดโดยกำเนิด
