ก็คงมีเพียงการลองเลือดวิเศษเท่านั้น
หลี่เต้าบีบปากเว่ยอวิ๋นแล้วเทน้ำที่ผสมเลือดวิเศษเข้าไป
อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์น่าอึดอัดก็เกิดขึ้น เพราะเว่ยอวิ๋นอ่อนแรงมากในตอนนี้ ถึงขั้นไม่สามารถกลืนได้แล้ว
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เต้าจึงส่งน้ำเต้าที่บรรจุยาวิเศษให้หลิวเหนิงที่อยู่ข้าง ๆ โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ฝากท่านแล้ว ให้เขาดื่มมันลงไป”
พูดจบ เขาก็กระโดดขึ้นหลังม้าอีกครั้ง เพื่อไปจัดการกับทหารเผ่าถ่ามู่ที่อยู่รอบ ๆ
หลิวเหนิงถือน้ำเต้าพลางก้มมองดูเว่ยอวิ๋นที่ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย เขากลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว ในใจเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ แต่ก็รู้ว่าตอนนี้ไม่อาจรีรอได้
เอาวะ! หลิวเหนิงกัดฟันแน่น ก่อนจะดื่มยาวิเศษเข้าไปอึกหนึ่งแล้วก้มหน้าลง
ขณะนั้น หลี่เต้าที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักเห็นภาพนี้แล้วส่ายหน้าก่อนจะหันไปทางอื่น เพราะภาพตรงหน้านั้นช่างขัดตาเหลือเกิน
ส่วนเหล่าทหารที่ถูกขังอยู่ในกรงเดียวกับหลิวเหนิงและเว่ยอวิ๋นต่างก็จ้องมองภาพตรงหน้าจนตาค้าง
แม้จะรู้ว่าเป็นการป้อนยา แต่ภาพนี้ก็ยังคงสร้างความสะเทือนใจไม่น้อย
เนื่องจากมีหลี่เต้านักธนูแม่นยำอยู่ในที่นี้ พวกทหารเผ่าถ่ามู่ที่คุมตัวเชลยจึงไม่กล้าก่อความวุ่นวายมากนัก
ผู้ที่ได้รับการปรับแต่งด้วยเลือดวิเศษทุกคนล้วนสามารถสังหารศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าได้ แม้จะยากลำบาก แต่สุดท้ายก็ทำสำเร็จ
เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป ในขบวนเหลือเพียงคนของหลี่เต้าเท่านั้น ทุกคนเปื้อน
