บทที่ 108 การบุกโจมตีเมืองด้วยกำลังพลสามพันคน
เมื่อเห็นกองทัพที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจางเมิ่งกัดฟันพูดว่า “หัวหน้า ไม่ไหวแล้ว พวกเราลงไปสู้กับพวกมันเลยดีกว่า ถึงตายข้าก็จะกัดเนื้อพวกมันให้ได้สักชิ้น”หลี่เต้าส่ายหน้า “รอดูก่อน สถานการณ์อาจไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เห็นตรงหน้าก็ได้”
ในตอนนี้การลงไปสู้กับพวกนั้น สำหรับเขาแล้วยังพอมีหวังแต่สำหรับคนในค่ายหวงซาแล้ว นั่นเท่ากับเดินเข้าไปหาความตายอย่างแท้จริงเสวียปิงและคนอื่น ๆ ได้ยินดังนั้นต่างมีสีหน้างุนงงสถานการณ์เช่นนี้จะยังมีทางแก้อีกหรือ?
ในเวลาเดียวกัน ในกองทัพฝั่งตรงข้ามแม่ทัพชนเผ่าเป่ยหมานและผู้ช่วยหลายคนควบม้าเดินทางมาด้วยกัน“เซินไห่ เมื่อวานค่ายหวงซาทำให้ผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนของพวกเราต้องตายไปสองคนใช่หรือไม่?”แม่ทัพชนเผ่าเป่ยหมานถามผู้ช่วยที่อยู่ข้าง ๆ
ผู้ช่วยที่ชื่อเซินไห่ประสานมือคำนับพลางตอบว่า“เรียนแม่ทัพเซินเจ๋อ ใช่แล้วขอรับ ไม่เพียงเท่านั้น กองทัพต้าเฉียนที่นี่ยังเป็นศัตรูที่เอาชนะได้ยาก”“ทำให้เผ่าถ่ามู่ของพวกเราสูญเสียกำลังพลไปไม่น้อยในช่วงที่ผ่านมา”“เมื่อเทียบกับค่ายอื่น ๆ ของต้าเฉียนแล้ว ที่นี่แข็งแกร่งกว่าไม่น้อย”
“เป็นกองกำลังชั้นยอดของราชวงศ์ต้าเฉียนงั้นรึ?” เซินเจ๋อยิ้มอย่างเย้ยหยัน“ข้าเซินเจ๋อจากเผ่าถ่ามู่ จะโจมตีเหล่าทหารชั้นยอดพวกนี้ให้ราบคาบ”“คราวนี้ข้าจะต้องยึดค่ายหวงซาเป็นของเผ่าถ่ามู่
