้ำ”“ก็ได้”ไม่แปลกที่หลี่เต้าไม่กังวล สาเหตุหลักคือเมื่อเทียบกับวันเวลาที่สงบราบเรียบบรรยากาศแบบนี้ที่สงครามกำลังจะมาถึงกลับทำให้เขาชอบมากกว่า
แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความว่าเขาชอบสงครามเขาเพียงแค่ต้องการเก็บเกี่ยวชีวิตของชาวเป่ยหมานเพื่อเพิ่มพูนพลังของตนเองเท่านั้นเสวียปิงที่อยู่ข้าง ๆ ทันใดนั้นก็ถามขึ้นว่า “หัวหน้า ตอนนี้พวกเราต้องเตรียมทำอะไรบ้าง?”
“กลับไปนอนเถอะ”“หมายความว่าอย่างไรหรือ…”“นอนหลับให้สบายเพื่อต้อนรับศัตรูที่กำลังจะมาถึง”เสวียปิง จางเมิ่ง “???”