เกิดเป็นพายุสีขาวน่าสะพรึงแต่ก็อลังการยิ่งนัก
หลินเฮาเทียน ผิงอัน และหลิงเฟิง ตัวแข็งค้างกลางอากาศ เผชิญแรงกดดันจากจิตสังหารของพญายักษ์ดึกดำบรรพ์ โลหิตและพลังปราณของพวกเขาแทบจะหยุดนิ่ง ไม่อาจขยับได้
แต่พวกเขาไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เพราะเจียงเจี่ยนขวางนิ้วยักษ์ไว้ได้
เวลานั้นเองเจียงเจี่ยนเปล่งแสงสีขาวทั้งร่าง รัศมีพลังเปี่ยมอำนาจแผ่ซ่านออกมาจนผิดปกติ
มือซ้ายของเขากำง้าวสามแฉกสองคมแน่น มือขวายกสูงขวางนิ้วมือยักษ์ไว้กลางอากาศ ทำให้มันไม่อาจกดลงได้อีก
หลินเฮาเทียนผ่อนลมหายใจออกมา เข้าใจทันทีว่าผู้อาวุโสประทับร่างของเจียงเจี่ยนแล้ว
เสียงประหลาดใจของพญายักษ์ดึกดำบรรพ์ดังขึ้น นิ้วมือยักษ์หดกลับขึ้นฟ้าหายเข้าไปในความมืดเหนือเมฆดำ
เจียงเจี่ยนเงยหน้าขึ้นโดยไม่อาจควบคุมตัวเองได้
เจียงฉางเซิงกำลังควบคุมร่างกายของเขา ฟังก์ชันเซ่นไหวอัญเชิญเทพสามารถมอบพลังโดยตรงหรือควบคุมร่างโดยตรงก็ได้
เพื่อรับมือกับพญายักษ์ดึกดำบรรพ์ลึกลับครานี้ เจียงฉางเซิงตัดสินใจลงมือด้วยตนเอง เขาเงยหน้ามองพญายักษ์ดึกดำบรรพ์บนฟ้า ไม่เอ่ยวาจาใด
“ไม่ถูกสิ กลิ่นอายของเจ้าเปลี่ยนไป เจ้ากำลังสำแดงพลังที่ไม่ควรเป็นของเจ้า เจ้าเป็นใครกันแน่”
พญายักษ์ดึกดำบรรพ์ก้มลงมองเจียงเจี่ยน เอ่ยถามเสียงเย็นเยียบ
เจียงเจี่ยนจ้องเขม็ง ชั่วขณะนั้นฟ้าดินแปรเปลี่ยน ทั้งสี่รู้สึกเพียงสายตาพลันพร่ามัว
พริบตาถัดมาพวกเขาก็ไปปรากฏตัวอยู่เหนือเมฆ
ทั้งหมดเ
