คมดาบเชือดเฉือนเนื้อจนขาดสะบั้น สัตว์ร้ายแผดร้องอีกครั้งก่อนจะเสียหลักล้มคว่ำลง ผมเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย และในจังหวะที่หัวมันกำลังฟาดพื้น
ผมตวัดดาบฟันเฉียงเข้าที่ใบหน้าของมันอย่างรุนแรง ด้วยทักษะ การสั่นพ้อง ผสานกับพละกำลังจากการเสริมมานา
ทำให้กะโหลกของมันแยกออกเป็นสองซีกในทันที ผมรีบกระโดดถอยฉากออกมาทันที ก่อนที่เลือดและเศษสมองจะพุ่งกระจายมาโดนตัว
[คุณสังหารโทรลล์ – เลเวล 6 สำเร็จ]
“พวกก็อบลินเริ่มน้อยลงเรื่อยๆ แต่โทรลล์กลับเยอะขึ้น คุณว่าเราหลุดเข้ามาในถิ่นของพวกมันหรือเปล่า?”
เทสถามพลางเก็บเศษหินที่เหลือ
“ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ เราควรขอบคุณสวรรคที่ตอนแรกพวกเราโดนแค่พวกก็อบลินล้อม ไม่ใช่พวกโทรลล์”
“นั่นสิคะ… แค่โทรลล์ตัวเดียวก็เพียงพอจะขย้ำพวกเราจนเละได้แล้ว”
ใช่เลย ถูกต้องที่สุด นั่นคือสิ่งที่ผมพร่ำบอกมาตลอด หลังจากเห็นมอนสเตอร์ที่ซุ่มซ่อนอยู่แถวนี้ ผมถึงได้รู้ว่าพวกเราน่ะโชคดีมหาศาล หรือบางทีอาจจะไม่ใช่แค่โชค?
บางทีระบบอาจจะจงใจส่งพวกเราลงมาในเขตเริ่มต้นที่อันตรายน้อยกว่าที่อื่นนิดหน่อยหรือเปล่านะ?