ผ่านไปประมาณ 5 นาที ผมก็สัมผัสได้ถึงคลื่นมานาแผ่ซ่านมาปะทะตัว เมื่อเจ้าของพลังรับรู้ถึงร่องรอยมานาของผม มันก็ถดถอยกลับไปทันที
หลังจากนั้นเพียงอึดใจ โชอี้ เควิน และคิม ก็ปรากฏตัวออกมาจากชายป่า
“ไง เพื่อนร่วมชะตากรรมนักสอดแนม”
เควินส่งยิ้มร่ามาแต่ไกล
ผมทำได้เพียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เริ่มจะหมดแรงรับมือกับไอ้หมอนี่เต็มที
ผมปล่อยให้เทสเป็นคนเจรจา ส่วนสายตาของผมสบเข้ากับคิม เด็กชายชาวเกาหลีร่างผอมสวมแว่นหนาเตอะ เขายิ้มให้อย่างเก้อเขินพลางยักไหล่แล้วเบือนหน้าหนีไปทางอื่น
หึๆ หนูทดลองชั้นยอดของผม… ไม่ซิ!
นักเรียนที่รักของผมต่างหาก!
นอกจากผมแล้ว ก็มีคิมนี่แหละที่ทักษะ การควบคุมมานา เลเวลสูงที่สุดในกลุ่ม
แถมทักษะ พลังจิต ของเขาก็ดูจะเป็นรองทักษะของเทสอยู่เพียงนิดเดียว นอกจากนี้คิมยังมีไม้ตายอย่าง บ่อแรงโน้มถ่วง ที่แม้ตอนนี้จะทำได้แค่เพิ่มหรือลดน้ำหนักสิ่งที่สัมผัส แต่ในอนาคตล่ะก็…มันจะต้องสุดยอดอย่างแน่นอน
แต่พูดถึงแล้ว ทุกคนโชคดีจังนะ ยกเว้นผมที่…. โอเค ผมไม่อยากครำครวนละ