“แต่พอเหยียบคันเร่งปุ๊บ รถก็ระเบิดกระจายออกเป็นชิ้นๆ”
“เอาจริงๆ มันอาจไม่ถึงขั้นพังยับในทันทีหรอกนะ”
ผมหัวเราะ
“แต่มันจะควบคุมไม่ได้เลยต่างหาก เธอจะเลี้ยวไม่ได้ดั่งใจเพราะแรงส่งมันล้นเกินไป และเธอก็จะหยุดรถไม่ได้ทันท่วงทีเพราะน้ำหนักเครื่องที่เพิ่มขึ้นแต่เบรกยังห่วยเท่าเดิม”
เธอนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่เหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก
“ฉันเริ่มจะคล้อยตามคุณขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ”
ผมพอจะดูออกว่าเธอยังไม่ปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่นั่นก็ไม่เป็นไรหรอก...
ทว่าผมไม่มีวันบอกเธอเด็ดขาดว่าสิ่งที่ผมกำลังทำกับค่าสถานะมานา ของตัวเองน่ะมันตรงกันข้ามกับที่สอนเธอเป๊ะเลย!
ใช่แล้วยัยหนูทดลอง จงทำตามที่ผมสอน แต่อย่าทำตามที่ผมทำ!
สุดท้ายแล้วเธอควรจะเป็นคนตัดสินใจด้วยตัวเอง เพื่อที่จะยอมรับผลลัพธ์ที่จะตามมาไม่ว่าจะดีหรือร้ายก็ตาม และให้ผมได้เห็นความเป็นไปได้ใหม่ๆ ที่ผมไม่สามารถทดลองได้ซะ
“ฉันว่าเรารอคนกลุ่มที่สองมาสมทบก่อนเถอะ จะได้แลกเปลี่ยนข้อมูลกันด้วย”
ผมพยักหน้าตอบรับเงียบๆ ก่อนที่พวกเราจะทรุดตัวลงนั่งรอท่ามกลางความสงัดของป่า พลางคอยเฝ้าระวังภัยอย่างเข้มงวดเช่นเดิม
