ดูเหมือนว่าค่าประสบการณ์ที่ใช้ในการเลื่อนจากเลเวล 0 ไปเลเวล 1 จะน้อยจนน่าใจหาย แค่เอาไม้แหลมไปจิ้มก้นก็อบลินทีเดียวเลเวลก็อัปแล้ว
นอกจากเรื่องรอบตัว ผมเริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวเอง อารมณ์ของผมดูจะราบเรียบ และนิ่งขึ้น สาเหตุน่าจะมาจากทักษะ สมาธิ ที่ผมเพิ่งตระหนักได้ว่าเผลอเปิดใช้งานมันในระดับต่ำอยู่เกือบตลอดเวลา และจะจมดิ่งสู่สภาวะที่ลึกซึ้งขึ้นเฉพาะตอนที่ต้องการเท่านั้น
นี่มันเกือบจะกลายเป็นทักษะติดตัว ไปแล้วงั้นเหรอ?
มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายยากและคงต้องอาศัยการทดลองอีกพักใหญ่กว่าจะเข้าใจอย่างถ่องแท้
แต่อารมณ์พื้นฐานอย่างความกลัว ความกังวล หรือความสิ้นหวังกลับเบาบางลงจนน่าใจหาย สภาวะจิตใจของผมในตอนนี้มันเรียบดุจผิวน้ำที่ไร้รอยคลื่น
สมาธิ ช่วยให้ผมจดจ่ออยู่กับการเอาชีวิตรอดได้อย่างน่าอัศจรรย์
ทว่าในขณะเดียวกัน ผมเริ่มไม่แน่ใจว่าความเย็นชาที่กัดกินหัวใจจนไร้ความรู้สึกต่อสิ่งรอบข้างนี้ เป็นความต้องการลึกๆ ของผมเอง หรือเป็นผลข้างเคียงที่ทักษะนี้จงใจหลอมรวมให้ผมกลายเป็นเครื่องจักรฆ่าฟันกันแน่
