ที่หางตาผมเห็นโดมินิกตั้งท่าจะพุ่งเข้ามา แต่เทสก้าวเข้าไปขวางทางไว้พร้อมกับจ่อปลายหอกไปที่คอหอยของเขาอย่างรู้ใจ ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบงันและกดดันถึงขีดสุด
“เงียบๆ ไว้… เข้าใจไหม?”
ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบที่เย็นเยียบกว่าเดิม
แคสเซียนลังเลและอ้าปากพะงาบๆ คล้ายจะประท้วง ผมจึงเพิ่มแรงบีบปลายนิ้วลงบนลำคอเขาจนหน้าเขาเริ่มเปลี่ยนสี เพียงครู่เดียวเขาก็เริ่มรู้ซึ้งถึงความตายที่จ่ออยู่ตรงหน้าและรีบพยักหน้าถี่ๆ
ผมปล่อยมือออก เขาทรุดลงไปกองกับพื้นหอบหายใจโกยอากาศเข้าปอดอย่างเอาเป็นเอาตาย ผมก้มลงหยิบมีดสั้นที่ถือไว้ขึ้นมาตรวจสอบความเรียบร้อย
ถ้าเขาอยากจะหาที่ตายด้วยความประมาทผมจะไม่ห้ามเลยสักคำ แต่อย่ามาทำให้ผมต้องเสี่ยงตายไปด้วยเพราะความโง่ของเขาเด็ดขาด หากมีครั้งหน้า… ผมจะไม่จบแค่บีบคอแน่
ผมพยักหน้าส่งสัญญาณให้แฮดวิน ซึ่งเขาก็พยักหน้าตอบรับด้วยความเข้าใจ ในขณะที่ผมแยกตัวออกมาคอยระวังหลังให้ แฮดวินก็ขยับเข้าไปใกล้ริมลำธาร
เท่าที่มองจากระยะนี้ น้ำดูใสสะอาดและปกติดี ผมได้แต่หวังว่ามันจะดื่มได้อย่างปลอดภัย
