สมองของผมประมวลผลเร็วปรื๋อราวกับคอมพิวเตอร์ประสิทธิภาพสูง จิตใจนิ่งสงบลงอย่างน่าประหลาด และในจังหวะนั้นเอง ข้อความแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในหัว
[สมาธิ เลเวล 1 > เลเวล 2]
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ความรู้สึกในตอนนี้กลับปลอดโปร่งเป็นอย่างมาก ผมมองเห็นมัดกล้ามเนื้อของมันชัดเจนเห็นไปถึงแม้กระทั่งจังหวะการเกร็งตัว ความกลัวที่เคยกัดกินใจผมก่อนหน้านี้หายวับไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้น
ทว่าสำหรับเจ้าหมาป่า หลังจากที่มันจ้องมองผมครู่หนึ่ง และเห็นเพียงมนุษย์ตัวจ้อยที่ไม่มีเขี้ยวเล็บแหลมคม มันก็ตัดสินใจว่าผมไม่ใช่ภัยคุกคามที่ต้องใส่ใจ สัตว์ร้ายเลิกสนใจผมทันที และหันกลับไปหาหญิงชราเพื่อจบการล่าที่ค้างไว้
แต่นั่นคือความผิดพลาดครั้งใหญ่ของมัน
ในสภาวะที่ปราศจากความหวั่นเกรง ผมอาศัยจังหวะที่มันละสายตาเพียงเสี้ยววินาที สะบัดมือขว้างเศษกระจกในมือเข้าใส่หัวของมันด้วยความเร็วและแรงทั้งหมดที่มี!
เจ้าหมาป่าที่กำลังพุ่งเป้าไปที่เหยื่อพยายามจะเบี่ยงหัวหลบสิ่งแปลกปลอมที่พุ่งเข้ามาตามสัญชาตญาณ ทว่าด้วยขนาดหัวที่มหึมาซึ่งยังติดแหง็กอยู่ในช่องหน้าต่าง ทำให้พิกัดการเคลื่อนไหวของมันถูกจำกัดจนหนีไม่พ้น
