เศษกระจกกรีดเข้าที่หัวคิ้วจนเลือดซึม แม้แผลจะเพียงเล็กน้อยแต่มันก็เพียงพอที่จะดึงความโกรธแค้นทั้งหมดมาที่ผม
ได้ผล…
เมื่อความโกรธแค้นทั้งหมดถูกดึงมาที่ผม สัตว์ร้ายก็แผดเสียงคำรามลั่นจนรถสั่นสะเทือน มันทิ้งเป้าหมายเดิมแล้วโถมตัวเข้าหาผมด้วยความบ้าคลั่ง ทว่าในสภาวะจดจ่อ ผมกลับนิ่งสงบพอที่จะเริ่มก้าวต่อไปของแผนการ
ผมกำท่อเหล็กในมือขวาแน่น พลางเหวี่ยงฟาดเข้าใส่ศีรษะมหึมาของมันสุดแรง เจ้าหมาป่าเห็นการโจมตีโง่ๆ นั้นก็แยกเขี้ยวขาวโพลน อ้าปากกว้างหวังจะงับท่อนเหล็กของผมให้แหลกคามือ
ผมคาดการณ์ไว้อยู่แล้วจึงโยกตัวหลบคมเขี้ยวที่งับลงมาได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนจะอาศัยจังหวะที่มันเสียหลักฟาดท่อเหล็กสวนกลับไปที่กรามของมัน
ทว่าด้วยพละกำลังที่ต่างกันเกินไป แรงฟาดนั้นไม่เพียงพอที่จะสร้างแผลฉกรรจ์ แต่มันกลับทำให้เจ้าสัตว์ร้ายยิ่งคลั่งหนักขึ้น
มันอ้าปากงับท่อเหล็กไว้ได้ทันก่อนจะสะบัดหัวอย่างรุนแรงจนท่อเหล็กหลุดกระเด็นออกจากมือผมไปปะทะกับผนังรถ
เมื่อเห็นว่าศัตรูตรงหน้าไร้อาวุธ เจ้าหมาป่าไม่รอช้า มันรวบรวมพละกำลังทั้งหมดดันตัวผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาอย่างสุดกำลัง