ผมพึมพำก่อนจะรีบถอดเสื้อออก เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อที่ผ่านการเคี่ยวกรำมาอย่างหนักจากการออกกำลังกาย
“ให้ตายเถอะ”
ผมจัดการใช้เสื้อพันรอบมือซ้ายให้แน่นหนาแล้วคว้าเศษกระจกขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ผมกำมันได้ถนัดมือโดยไม่ต้องกังวลว่าคมของมันจะบาดลึกเข้าฝ่ามือ
ส่วนมืออีกข้างคว้าท่อเหล็กที่บิดงอขึ้นมาถือก่อนจะตวัดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง และกระโจนตามเจ้าหมาป่ายักษ์ออกไปอย่างเด็ดเดี่ยว!
ผมหายใจหอบถี่ เสียงเลือดสูบฉีดดังชัดอยู่ในหู แม้ตอนนี้จะรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองอยู่บ้าง แต่ลึกๆ กลับสัมผัสได้ถึงความมีชีวิตชีวาอย่างบอกไม่ถูก
ร่างกายของผมดูแข็งแกร่งขึ้นกว่าครั้งไหนๆ ยิ่งเลือดในกายพลุ่งพล่าน กล้ามเนื้อก็ยิ่งร้อนระอุราวกับอัดแน่นไปด้วยพลังงานมหาศาลที่รอการปลดปล่อย!
ที่หางตา… ผมเห็นชายในชุดแจ็กเก็ตกำลังโดดลงจากตู้รถไฟตามมา เขาพยายามตะโกนและโบกมือเรียก แต่ผมเลือกที่จะไม่ใส่ใจและยังคงมุ่งหน้าต่อไปอย่างแน่วแน่
เมื่อถึงชายป่า ผมก็ไล่ตามเจ้าหมาป่ายักษ์จนทัน
