ทว่าในขณะที่กำลังจมอยู่กับความคิด เสียงกรีดร้องของเด็กสาวคนหนึ่งในกลุ่มวัยรุ่นก็ดังบาดแก้วหู เธอชี้มือไปทางแนวป่าที่อยู่ห่างออกไป
ผมมองตามไป และพบกับหมาป่าตัวหนึ่งยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ขนสีน้ำตาลของมันเกรอะด้วยคราบเลือดแห้งกรัง หูหายไปข้างหนึ่งพร้อมแผลเป็นฉกรรจ์บนสันจมูก
มันจ้องเขม็งมายังกลุ่มคนที่กำลังขวัญเสียด้วยสายตาน่าขนลุก ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายสีแดงจางๆ อย่างประหลาด
ที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือขนาดของมัน เจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้สูงใหญ่จนดวงตาของมันอยู่ในระดับเดียวกับสายตาของผม มันคือหมาป่าที่มีขนาดตัวพอๆ กับรถยนต์หนึ่งคัน!
มันส่งเสียงคำรามข่มขู่พลางก้าวเข้ามาหาอย่างคุกคาม นอกจากนี้บนหัวของมันยังปรากฏตัวอักษรลอยเด่นอยู่ชัดเจน
[หมาป่า – เลเวล 2]
แรงสั่นสะเทือนจากการก้าวเดินของมันทำให้สัญชาตญาณทุกส่วนในร่างกายของผมกรีดร้องบอกให้รีบหนีทันที ผมไม่คิดมากและตัดสินใจวิ่งกลับไปที่ตู้รถไฟทันที
คนอื่นที่เห็นเริ่มทำตาม บางคนวิ่งหนีอย่างเร่งรีบ บางคนถึงกับหกล้มแล้วต้องตะเกียกตะกายคลานหนีตายอย่างน่าเวทนา
ผมเห็นผู้ชายบางคนผลักเด็กให้พ้นทางเพียงเพื่อจะเอาตัวรอดเข้าไปในซากตู้เหล็กก่อนคนอื่น