ด้ามดาบสำริดแน่น ก่อนจะหันปลายแหลมแทงตรงดิ่งไปยังหน้าอกลั่วหยาง
“ไม่ ไม่นะ” ซูชางหมิงสติแตกกระเจิง พยายามรั้งแขนตัวเองสุดชีวิต ทว่าเรี่ยวแรงมหาศาลที่มองไม่เห็นกลับบังคับให้มือของเขากำดาบพุ่งเข้าเสียบขั้วหัวใจลั่วหยางอย่างโหดเหี้ยม
ระยะห่างระหว่างคมดาบกับเนื้อหนังหดสั้นลงทุกวินาที
“ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ เสี่ยวลั่ว หลบไป หลบสิ” ชายชราน้ำตาคลอเบ้า ร้องไห้ออกมาด้วยความสิ้นหวัง
วินาทีที่ปลายแหลมกำลังจะทะลวงอก ห่างเพียงสองนิ้ว กลับมีม่านพลังงานไร้สภาพกระแทกสวนออกมา คมดาบสั่นสะท้านอย่างรุนแรงจากการปะทะ แต่ไม่อาจแทงคืบหน้าได้แม้มิลลิเมตรเดียว
นี่คืออานุภาพของ ‘อูซวี’ ที่แนบชิดอยู่ตรงตำแหน่งหัวใจของลั่วหยาง
อูซวีคือวัตถุศักดิ์สิทธิ์ประจำสายเลือดจอมขมังเวทบรรพกาล ในเมื่อมันเป็นสุดยอดอาวุธขมังเวท มีหรือจะยอมให้ไอ้ดาบกระจอกนี่มากำเริบเสิบสาน
ลั่วหยางคือนายเหนือหัวของมัน เมื่อมีเศษเหล็กชั้นต่ำริอ่านมาทำร้ายผู้เป็นนาย อูซวีไม่มีทางอยู่เฉย
วิ้ง…
เสียงกังวานใสระเบิดออก คลื่นความถี่ทรงพลังกวาดล้างไอเย็นยะเยือกที่แช่แข็งร่างลั่วหยางจนแหลกเป็นผุยผง อิสรภาพกลับคืนสู่ร่างกาย สติสัมปชัญญะแจ่มชัดในพริบตา เสี้ยว