นอเรื่องเอาสัตว์มาทดสอบมันก็ฟังดูเข้าท่าอยู่หรอกนะ แต่ไอ้ทฤษฎีคลื่นพลังงานแทรกแซงสมองอะไรนั่น… มันฟังดูหลุดโลกเกินไปหน่อย อีกอย่าง หลุมบูชายัญไม่ใช่สถานที่สาธารณะที่นึกอยากจะเดินเข้าไปก็เข้าได้ ผมต้องทำเรื่องขออนุญาตจากเบื้องบนตามขั้นตอน เอาแบบนี้ดีไหม พรุ่งนี้ทีมผู้เชี่ยวชาญระดับประเทศก็จะเดินทางมาถึงแล้ว พวกเรารอดูความเห็นจากทีมผู้เชี่ยวชาญกันก่อนเถอะ ตกลงไหม”
ลั่วหยางปรายตามองเยี่ยอี้หมิง ชายชราเอาแต่ยืนนิ่งไม่หือไม่อือ ไม่ได้แสดงท่าทีจะออกหน้าช่วยพูดให้แม้แต่น้อย ความเงียบนั้นทำให้ชายหนุ่มรู้สึกลอบผิดหวังอยู่ลึกๆ แต่เขาก็พอจะเข้าใจเจตนา ท้ายที่สุดแล้วผู้เฒ่าเยี่ยก็วางมือจากอำนาจไปแล้ว การถ่อมาถึงนี่ก็แค่อยากจะช่วยแก้ปัญหาด้วยความหวังดี ล้วนไม่อยากใช้อำนาจบาตรใหญ่ก้าวก่ายงานของคนอื่นจนกลายเป็นเรื่องวุ่นวายบานปลาย
“ถ้าอย่างนั้นก็เอาตามที่คุณสบายใจเลยครับ เดี๋ยวผมทิ้งเบอร์ติดต่อไว้ให้ ถ้าทีมผู้เชี่ยวชาญของคุณหมดปัญญาแก้ปัญหาเมื่อไหร่ ค่อยโทรเรียกผมกลับมาจัดการให้ก็แล้วกัน” ลั่วหยางเว้นจังหวะ นัยน์ตาสงบนิ่งจับจ้องอีกฝ่าย ก่อนจะทิ้งระเบิดลูกสุดท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ผู้อำนวยการหม่า มีประโยคหนึ่
