กลับอย่างไม่ยอมลดละ
“พวกคุณวินิจฉัยจากอาการภายนอก มันก็ไม่แปลกหรอกครับที่จะคิดแบบนั้น แต่ความจริงคือมันไปคนละเรื่องเลย” ลั่วหยางอธิบายเสียงเรียบ “สิ่งที่ผมเจอคือ… มันมี ‘คลื่นพลังงาน’ บางอย่างแทรกแซงเข้าไปในสมองของผู้ป่วย พลังงานนี้มีคุณสมบัติในการทำลายล้างก็จริง แต่มันไม่มีคุณสมบัติในการแพร่เชื้อหรือติดต่อสู่คนอื่นแน่นอน ถ้าพวกคุณยังไม่เชื่อ จะลองเอาสัตว์ทดลองมาปล่อยไว้ในห้องดูก็ได้”
“คิดจะให้ลองก็ลองง่ายๆ งั้นสิ” หลัวจู้สบถอุบอิบในลำคอ แววตาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม
ในสายตาเขา ลั่วหยางก็แค่ไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่ชอบทำตัวอวดรู้ ไม่มีสิทธิ์อะไรมาหักล้างผลการวินิจฉัยของหัวหน้าแผนกอย่างเขา แถมยังมาพ่นเรื่องเพ้อเจ้ออย่างคลื่นพลังงานแทรกแซงสมองอะไรนั่นอีก นี่มันหลอกลวงต้มตุ๋นกันชัดๆ!
“ผู้อำนวยการหม่า พาผมไปดูหลุมบูชายัญเถอะครับ” ลั่วหยางยืนกราน ในใจเขามีลางสังหรณ์รุนแรงว่า ภายใต้หลุมขุดค้นแห่งนั้นจะต้องมีโบราณวัตถุที่เชื่อมโยงกับวิชาขมังเวทซ่อนอยู่แน่ๆ แถมอานุภาพของมันยังรุนแรงระดับมหาศาล จนเขาคันไม้คันมือแทบทนรอไปดูให้เห็นกับตาไม่ไหว
หม่าจงหัวนิ่งอึ้งไปพักใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจยาว “เสี่ยวลั่ว ข้อเส