ารณ์
“ไฟลต์เก้าโมงน่ะ ฉันต้องรีบไปเช็กอินแล้ว” เยี่ยจือเพิ่งมาถึงแท้ๆ แต่แทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี
“กระชั้นชิดน่าดูเลยนะครับ” ลั่วหยางหาเรื่องคุยแก้เก้อ
“อืม จริงสิ ฉันเกริ่นกับคุณพ่อคุณแม่ไว้แล้วนะ ถ้าคุณมีธุระด่วนอะไร โทรหาพวกท่านได้เลย ท่านจะมารับเหม่ยฉีไปดูแลให้ เดี๋ยวฉันส่งเบอร์ติดต่อให้ทางวีแชต ช่วงสองสามวันนี้พวกท่านน่าจะแวะมาเยี่ยมหลานด้วย ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมคะ?”
“ไม่มีปัญหาครับ”
“งั้นฉันไปก่อนนะ”
“เดินทางปลอดภัย เที่ยวบินราบรื่นนะครับ” ลั่วหยางบอกลา
หญิงสาวหันกลับมา รอยยิ้มพริ้มพรายบนใบหน้าสวยจัดจ้านท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเช้า ดาเมจรุนแรงจนลั่วหยางเผลอมองตาค้าง
“อะแฮ่ม” ซ่งเหม่ยฉีกระแอมไอขัดจังหวะ
ลั่วหยางสะดุ้งหลุดจากภวังค์ หัวเราะแห้งๆ แก้เขิน
“คุณแม่หนูสวยใช่ไหมล่ะ?” ยัยหนูตัวแสบถาม
ไม่รู้ว่าตอนนั้นสมองกำลังรวนหรืออะไร ลั่วหยางถึงเผลอพยักหน้ารับ “สวยสิ”
“คุณลุงกำไรเห็นๆ เลยนะคะ”
ลั่วหยางชะงักกึก
ซ่งเหม่ยฉีฉีกยิ้มกว้าง “คุณลุงลั่วคะ คุณแม่หนูเป็นสาวสวยระดับตัวท็อปเลยนะ ถ้าคุณลุงจีบติด ลุงยังได้ลูกสาวแสนน่ารักอย่างหนูไปเป็นของแถมฟรีๆ อีก กำไรล้วนๆ เลยนะคะเนี่ย”
ลั่วหยางหลุดขำพร