ืด มาดขรึมพังทลายลงในพริบตา
“เหม่ยฉี ขืนคนอื่นมาได้ยินเดี๋ยวก็เข้าใจผิดกันพอดี โดยเฉพาะคุณปู่กับคุณอาของหนู ถ้ารู้เข้า เขาจะมาแย่งหนูไปจากคุณแม่นะ” ลั่วหยางตัดสินใจงัดไม้แข็งมาขู่เด็กน้อย ขืนปล่อยไว้ ยัยหนูนี่คงชงแก้วแตกไม่เลิกแน่
ซ่งเหม่ยฉีแบมือยักไหล่ “งั้นหนูขอถามหน่อย ระหว่างความสุขกับเรื่องเข้าใจผิด อะไรสำคัญกว่ากันคะ? คุณลุงลั่วที่รัก หนูจะบอกให้นะ… ความสุขน่ะ เราต้องไขว่คว้ามันมาด้วยตัวเองค่ะ”
ลั่วหยาง “…”
ติ๊ง!
หน้าจอวีแชตแจ้งเตือนข้อความจากเยี่ยจือ เป็นช่องทางการติดต่อของพ่อแม่เธอครบถ้วน ทั้งชื่อ เบอร์โทรศัพท์ และที่อยู่ แถมยังรอบคอบส่งรูปคู่ของพวกท่านมาให้เขาจำหน้าได้อีกด้วย
ลั่วหยางอ่านจบก็เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า แล้วจูงมือแม่กามเทพตัวจิ๋วเข้าบ้าน
เขาจัดการลากกระเป๋าเดินทางใบจิ๋วไปเก็บในห้องนอนเดิมของเด็กน้อย พอจัดแจงข้าวของเสร็จสรรพ ก็ลงมือใช้ ‘ดัชนีแพทย์ไท่ชู’ กระตุ้นการรักษาให้เธออีกหนึ่งรอบ
สิ้นสุดขั้นตอนรักษา เสียงออดหน้าประตูบ้านก็ดังขึ้นพอดี
ติ๊งหน่อง! ติ๊งหน่อง!
“หนูเปิดเองค่ะ!” ซ่งเหม่ยฉีกระโดดตุบลงจากโซฟา วิ่งสับขาสั้นๆ พุ่งหลาวไปที่ประตูทันที
“ช้าๆ หน่อย ระวังล้ม!”
