หมดแก้ว ทว่าคราวนี้กลับไม่มีหมาตัวไหนเสนอหน้ารินเพิ่มให้เขาอีก
ไส้พุงของพวกมัน ลั่วหยางมองปราดเดียวก็ทะลุปรุโปร่ง สมัยเรียนเขาคือคนที่คะแนนท็อปสุด แถมยังหล่อเหลาที่สุด เป็นจุดศูนย์กลางความเพอร์เฟกต์ในสายตาอาจารย์และเพื่อนร่วมรุ่นอย่างไร้ข้อกังขา การที่ไอ้สามตัวนี้จงใจเหยียบย่ำเขาให้จมดิน ก็แค่พยายามจะสื่อสารกับอู่เซิ่งหลานว่า… เห็นไหม เรียนเก่งแล้วไง หล่อแล้วกินได้ไหม สุดท้ายคุณค่าของผู้ชายมันวัดกันที่ฐานะและอำนาจต่างหาก
รู้ทันสันดาน แต่ลั่วหยางก็คร้านจะเสวนาด้วย ประสบการณ์ถูกเหลียงหงหักหลัง ผนวกกับการได้เห็นธาตุแท้เน่าเฟะของหวังซุ่นลี่ หล่อหลอมให้เขาเย็นชาและมองสัจธรรมความบัดซบของมนุษย์ได้ทะลุปรุโปร่ง การที่ไอ้สามตัวนี้พยายามเบ่งกล้ามโชว์รวยเพื่อเรียกร้องความสนใจจากผู้หญิง ในสายตาเขา… มันคือพฤติกรรมโคตรโลว์คลาสของพวกขี้แพ้
“ลั่วหยาง… เอางี้ไหม นายมาทำที่บริษัทฉันสิ ฉันทำอยู่บริษัทผลิตเครื่องมือแพทย์ เพิ่งถูกส่งมาบุกเบิกตลาดแถบนี้พอดี บุคลิกนายดูดีมีระดับนะ ถ้านายไม่รังเกียจ… เริ่มจากพนักงานขายก่อนก็ได้” อู่เซิ่งหลานยื่นข้อเสนอ
ลั่วหยางยิ้มบางๆ “ขอบใจมาก แต่ชีวิตฉันตอนนี้โอเคดีแล้ว