ยงของหญิงสาวสั่นสะท้าน
“ก็ต้องรักษาอยู่แล้วสิ มะ… ไม่งั้นจะให้ผมทำอะไรล่ะ!” สมองของลั่วหยางรวนจนกู่ไม่กลับแล้ว
“ห้ามทำอย่างอื่นเด็ดขาดเลยนะ… โอ๊ย รีบๆ เริ่มสักทีเถอะ!” ความอับอายบ้าบอนี่ทำเอาเยี่ยจือแทบคลั่ง สติสัมปชัญญะพังพินาศจนเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก
ลั่วหยางสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ มือขวารวบรวมสมาธิชูสองนิ้วตั้งกระบวนท่า ‘ดัชนีแพทย์ไท่ชู’ ก่อนจะกดทาบลงบนจุดที่เป็นก้อนเนื้ออย่างแม่นยำ
หมอหนุ่มสะดุ้งเฮือก คนไข้สาวก็กระตุกเกร็งไปทั้งร่าง!
นี่คือการปฐมพยาบาลที่หฤโหดและสูบพลังงานที่สุดตั้งแต่เขาเรียนจบแพทย์มา!
ตอนรักษาซ่งเหม่ยฉีกับหลิวโย่วสุ่ย เขาแทบไม่ต้องวอร์มอัป แค่แตะปุ๊บก็เข้าสู่สภาวะพร้อมรบปั๊บ ทว่าครั้งนี้สมาธิกลับแตกกระเจิง ไม่ใช่เพราะหาตำแหน่งจุดไม่เจอ แต่เป็นเพราะ ‘พลังวิญญาณ’ ดันดื้อด้านไม่ยอมฟังคำสั่ง เอาแต่วิ่งพล่านไปกระจุกตัวอยู่ตรงจุดกึ่งกลางลำตัว… สรุปคือพังพินาศสุดๆ!
กว่าจะเรียกสติและเข้าสู่สภาวะการรักษาได้อย่างแท้จริงก็ปาเข้าไปหลายนาที ประกายแสงสีใสบริสุทธิ์สายหนึ่งพุ่งทะลักออกจากร่องนิ้วของดัชนีแพทย์ไท่ชู ก่อตัวพุ่งทะลวงเข้าสู่ก้อนเนื้อของเยี่ยจือราวกับเข็มเล่มเล็กที่ไร้ซุ่มเสียง
อ
