ทบไม่ทัน “เด็กอย่างหนู ถามเรื่องนี้ไปทำไมกัน”
ซ่งเหม่ยฉีลดเสียงกระซิบ “คุณลุงลั่วที่รัก ขืนลุงยังชักช้า คุณแม่หนูโดนคนอื่นคาบไปกินแน่ ถึงตอนนั้นลุงจะเอาไง แล้วหนูจะทำไง”
ลั่วหยาง “…”
“ดูทรงแล้ว ลุงคงจีบสาวไม่เป็นจริงๆ” เด็กน้อยถอนหายใจ ทำหน้าเอือมระอาขั้นสุด
ลั่วหยางทั้งขำทั้งปวดหัว “อายุแค่นี้ รู้จักเรื่องจีบสาวด้วยหรือไง”
“ที่อนุบาลมีเด็กผู้ชายมาจีบหนูตั้งเยอะแยะ พวกนั้นยังรู้ประสาเอาช็อกโกแลตกับดอกไม้มาเปย์หนูเลย แล้วลุงล่ะ… เคยให้อะไรคุณแม่หนูบ้าง” ยัยหนูทำหน้าขิงใส่เต็มที่
โดนเด็กสี่ขวบสั่งสอน ลั่วหยางถึงกับใบ้กิน
ซ่งเหม่ยฉียื่นหน้ามากระซิบข้างหู “คุณลุงลั่ว หนูจะบอกความลับให้นะ คุณแม่หนูชอบกิจกรรมเอาต์ดอร์ ชอบของอร่อย…”
ลั่วหยางแทรกขึ้นก่อนเด็กน้อยจะร่ายยาวจบ “เหม่ยฉี ลุงขอถามหน่อย ทำไมหนูถึงอยากให้ลุงจีบคุณแม่นักล่ะ” เรื่องนี้ค้างคาใจเขามาพักใหญ่ ในที่สุดก็สบโอกาสถาม
ซ่งเหม่ยฉีครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนหักนิ้วนับเป็นฉากๆ “ข้อหนึ่ง คุณแม่หาเงินด้วยดูแลหนูด้วย เหนื่อยจะตาย ข้อสอง คุณแม่สวยสะบัดขนาดนั้น ต้องมีผู้ชายมาตอมแน่ แต่หนูไม่ชอบคนอื่น หนูชอบคุณลุง หนูช่วยลุงก็เท่ากับช่วย
