ก็โพล่งขึ้นมาหน้าตาย “คุณหลิว พรุ่งนี้ตอนมา รบกวนติดคลิปวิดีโอที่คุณพูดถึงมาด้วยนะ ผมอยากดู”
เยี่ยจือเบิกตาโต มองออกอย่างปรุโปร่งถึงเจตนาของชายหนุ่มทันที
ลั่วหยางกำลังออกหน้าปกป้องเธอ! เขาไม่อยากให้เธอต้องทำสัญญาเสียเปรียบหรือชักศึกเข้าบ้าน จึงยอมรับภาระเรื่องตระกูลซ่งมาแบกไว้บนบ่าตัวเองทั้งหมด ยอมแม้กระทั่งหักหน้าคนอันตรายอย่างหลิวโย่วสุ่ย
หลิวโย่วสุ่ยหันขวับกลับมา นัยน์ตาหรี่แคบประกายกร้าว
ลั่วหยางยังคงตีหน้ามึน “ผมพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า ถ้าใช่… ก็ถือซะว่าไม่ได้ยินก็แล้วกัน”
หลิวโย่วสุ่ยเปลี่ยนอารมณ์กะทันหัน หัวเราะร่วนลั่นห้อง “เปล่าเลย ในเมื่อหมอเทวะลั่วเอ่ยปากขอ พรุ่งนี้ฉันจะจัดการให้”
เขายกมือส่งสัญญาณ เจียงเยว่จึงเข็นรถเจ้านายพ้นประตูบ้านไป
“ลั่วหยาง คุณยอมขัดใจคนอย่างหลิวโย่วสุ่ยก็เพื่อฉัน ฉัน…” เยี่ยจือซาบซึ้งจนจุกอก ลำพังแค่คำขอบคุณดูเหมือนจะเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เขาทำให้
ลั่วหยางยิ้มบาง “ตอนนี้พวกเราลงเรือลำเดียวกันแล้ว ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ”
เยี่ยจือคลี่ยิ้มหวาน เสน่ห์เย้ายวนแบบผู้ใหญ่ทำเอาคนมองตาพร่า
ทว่าจังหวะซึ้งกำลังทำงาน ซ่งเหม่ยฉีที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาก็สวนขึ้นมากลางปล้อง “หม
