ิตเป็นลมปราณ หลอมลมปราณเป็นพลังวิญญาณ
วิชาลับที่ตาเฒ่าฉินซื่อไห่ถ่ายทอดให้ แท้จริงคือการดึงเอา ‘พลังหยางบริสุทธิ์’ ในร่างกายมาเป็นเชื้อเพลิงหลอมรวม ‘กายาจิตขมังเวท’ นี่คือต้นตอความลับว่าทำไมเขาถึงยังรักษาพรหมจรรย์ไว้ได้ ทั้งที่อยู่กินกับเหลียงหงมาเป็นปี
ทุกครั้งที่อารมณ์เบื้องล่างพลุ่งพล่าน เขาจะรีบนั่งสมาธิเดินเคล็ดหลอมปราณ วัตถุดิบเหล่านั้นจะถูกสูบไปหล่อเลี้ยงกายาจิตจนเกลี้ยง… สุดท้ายน้องชายก็เลยคอตกกลับมาสงบเสงี่ยมตามระเบียบ
ทว่าคืนนี้… มีบางอย่างผิดปกติ
ขณะที่การบ่มเพาะดำเนินไปได้ครึ่งทาง ลั่วหยางสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานประหลาดแผ่ซ่านมาจากภายนอก มันคือพลังวิญญาณบริสุทธิ์ แทบไม่ต้องเปลืองแรงหลอมรวมในตันเถียน แค่ปรับแต่งนิดหน่อยก็สูบฉีดเข้าเป็นส่วนหนึ่งของกายาจิตได้สบายๆ
พลังวิญญาณจากธรรมชาติ? เป็นไปไม่ได้… กลางป่าคอนกรีตแบบนี้จะมีของพรรค์นั้นหลงเหลืออยู่ได้ยังไง
ลั่วหยางขมวดคิ้วสงสัย ทันใดนั้น พลังวิญญาณอีกระลอกก็ถูกสนามพลังบ่มเพาะดักจับไว้ได้ คราวนี้สัมผัสชัดเจนยิ่งกว่าเก่า เขาระบุทิศทางต้นตอของมันได้เป๊ะ
ที่แท้ก็เพราะบ่มเพาะ ‘กายาจิตขมังเวท’ สำเร็จ พอเดินพลังจึงดักจับไอวิญญาณจากภายนอกได
