ไปอีกคน แล้วเหม่ยฉีจะพึ่งใคร”
ขาดคำ เยี่ยจือก็หันขวับ โผเข้ากอดเขาเต็มรัก เธอซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างแล้วปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร
ลั่วหยางตัวแข็งทื่อเป็นหิน สติหลุดไปชั่วขณะ
“ฉันทรมานเหลือเกิน… สามีก็ตายไปแล้ว พวกหน้าด้านนั่น… ยังคิดจะมาพรากลูกสาวไปจากฉันอีก... ฮือ” ซีอีโอสาวแกร่งพังทลาย เผยด้านที่เปราะบางที่สุดให้เขาเห็นจนหมดเปลือก
ลั่วหยางลูบแผ่นหลังบอบบางนั้นเบาๆ “ไม่ต้องกลัวครับ มีผมอยู่ทั้งคน ผมไม่มีวันยอมให้พวกมันทำสำเร็จแน่”
เยี่ยจือกระชับกอดแน่นขึ้น ทิ้งน้ำหนักทั้งตัวพิงซบลงในอ้อมกอดชายหนุ่ม
ร่างของลั่วหยางสะดุ้งเฮือก หัวใจเต้นโครมครามจวนจะหลุดจากขั้ว เมื่อกี้ตอนซบอก เธอยังใช้ศอกยันแผงอกเขาไว้ สัดส่วนอันตรายเลยยังไม่ปะทะกัน แต่ตอนนี้… เล่นรัดเอวซะแน่น แถมยังเบียดตัวเข้าหาจนความนุ่มหยุ่นคู่แฝดแนบชิดบดเบียด นี่มันยัดระเบิดนิวเคลียร์ใส่อกเขาชัดๆ! ชายหนุ่มเกร็งจัดจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
ทว่า… ร่างทองพรหมจรรย์ยี่สิบห้าปีมีหรือจะสั่งได้ดั่งใจ ผนวกกับการตื่นรู้ของ ‘กายาจิตขมังเวท’ ที่ปั่นประสาทสัมผัสให้ไวต่อสิ่งเร้าทะลุเพดาน
ผลลัพธ์ก็คือ… บางสิ่งเบื้องล่างดันผงาดขึ้นมาทักทายเ
