ความโกลาหลกะทันหันทำเอาลั่วหยางประหลาดใจ ชายวัยกลางคนบนรถเข็นย่อมต้องเป็น ‘หลิวโย่วสุ่ย’ วีไอพีที่เยี่ยจือเอ่ยถึง ผู้ทรงอิทธิพลระดับคุมทั้งวงการมืดและสว่างแห่งปาเฉิง ทว่าสิ่งที่เหนือความคาดหมายคือ… หญิงสาวหุ่นนางแบบคนนั้นจะดุดันถึงขีดสุด
เยี่ยจือลอบระบายลมหายใจโล่งอก เอ่ยทักทายสุภาพ “คุณหลิว… มาแล้วเหรอคะ”
หลิวโย่วสุ่ยพยักหน้ารับบางๆ ก่อนเข้าประเด็นทันที “น้องสาว หมอเทวะที่คุณบอกในสาย… อยู่ไหนล่ะ”
ยังไม่ทันที่เยี่ยจือจะได้แนะนำตัว ลิ่วล้อตระกูลซ่งที่เพิ่งตั้งสติได้ก็แห่กรูกันเข้าไปล้อมรถเข็น มุมปากหลิวโย่วสุ่ยกระตุกยิ้มเย็นชา ขณะที่ใบหน้าสวยเฉี่ยวของบอดี้การ์ดสาวกลับไร้ความรู้สึก เยียบเย็นดุจน้ำแข็ง
เพี๊ยะ!
ซ่งตงหมิงตบหน้าลูกน้องคนนำขบวนฉาดใหญ่ ตวาดกร้าว “พวกแกตาบอดหรือไงวะ นั่นประธานหลิว ถอยไปให้หมด”
พวกหมาหมู่เพิ่งตระหนักว่าเตะโดนตอเหล็กเข้าให้แล้ว จึงรีบล่าถอยอย่างลนลาน
“ประธานหลิว ที่คุณมานี่… คือ?” ซ่งไห่ชางเอ่ยหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง
หลิวโย่วสุ่ยตอบเสียงเรียบ “ผมมารักษาตัว แต่เกิดอะไรขึ้นที่นี่… ขนคนมามืดฟ้ามัวดิน กะจะถ่ายหนังมาเฟียหรือไง”
มุมปากตาเฒ่าซ่งไห่ชางกระตุกยิก… แกนั่นแหละมาเฟียต
