ัวพ่อ จะมาแกล้งทำไก๋หาพระแสงอะไร ทว่าความในใจเหล่านี้เขาทำได้แค่กลืนลงคอ ไม่กล้าปริปาก
ลั่วหยางผลักลิ่วล้อที่ขวางทางออก ก้าวมาหยุดยืนเคียงข้างเยี่ยจือ “คุณหลิว ผมคือหมอที่คุณตามหา แต่สถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างวุ่นวาย เอาไว้เดี๋ยวเราค่อยคุยกัน”
หลิวโย่วสุ่ยปรายตามองลั่วหยาง แววตาฉายความกังขา “หนุ่มขนาดนี้เลยเหรอ”
หวังซุ่นลี่แค่นหัวเราะ รีบเสนอหน้าชิงจังหวะ “ประธานหลิว ไอ้เด็กนี่มันลูกศิษย์ผมเอง เพิ่งผ่านโปร เป็นแค่แพทย์ระดับล่างสุด เดิมทีผมกะจะปั้นให้ดี แต่สันดานมันคดโกง อาศัยแอบอ้างเป็นหมอเทวะหลอกต้มตุ๋นเศรษฐี คุณผู้หญิงเยี่ยเองก็เป็นเหยื่อมัน… อ้อ เสียมารยาทแล้ว ผมหวังซุ่นลี่ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลจื้อเทียนและศาสตราจารย์ประจำวิทยาลัยการแพทย์ปาเฉิง บทความวิชาการของผมตีพิมพ์ในวารสารระดับโลกทั้งนั้นครับ”
สายตาของหลิวโย่วสุ่ยตวัดกลับมาที่เยี่ยจือและลั่วหยาง แววตาแฝงประกายเย็นเยียบ “ที่เขาพูดมา… จริงหรือเปล่า”
“คุณหลิว หมอลั่วเคยเป็นลูกศิษย์ของผอ.หวังจริงๆ ค่ะ แต่ว่า…” หญิงสาวยังอธิบายไม่จบ หลิวโย่วสุ่ยก็ขัดขึ้นเสียงแข็ง
“น้องสาว ในโทรศัพท์คุณบอกว่าเป็นหมอเทวะที่รักษาขาผมได้ แต่พอมาถึง กลับกลาย
