มา…
ซ่งตงซาน อดีตสามีที่จากไป
หลังมื้อค่ำ เยี่ยจือขับรถผ่านกระท่อมตู้ฝู่ ตรงไปอีกไม่กี่ร้อยเมตรก็เลี้ยวเข้า ‘หมู่บ้านเฉ่าถังจือชุน’ โครงการวิลล่าระดับท็อปของเมืองปาเฉิงริมลำน้ำฮว่านฮวา
ลั่วหยางตกลงมาพักด้วยเพื่อความสะดวกในการรักษาเหม่ยฉี แต่คาดไม่ถึงว่าเศรษฐีนีคนสวยจะพามาที่นี่ วิลล่าที่นี่ราคาเริ่มต้นปาไปสี่ห้าสิบล้าน คนที่อยู่ถ้าไม่ใช่เซเลบก็มหาเศรษฐีระดับร้อยล้านทั้งนั้น
ที่สำคัญ… นี่ดันเป็นแค่บ้านพักตากอากาศที่เธอปล่อยทิ้งร้างไว้เฉยๆ ซะด้วย
รถหรูจอดสนิทในโรงรถของวิลล่าหลังที่ 30 เยี่ยจือพาลั่วหยางเดินเข้ามาด้านใน ห้องรับแขกเพดานสูงลิ่วเจ็ดแปดเมตรกว้างขวางโอ่อ่า การตกแต่งเน้นไม้และหินสลักราคาแพง ทุกตารางนิ้วแผ่กลิ่นอายความหรูหรามีระดับ
“บ้านนี้ไม่ได้อยู่มาเป็นปีแล้ว แต่มีแม่บ้านคอยทำความสะอาดตลอด เรื่องความสะอาดหายห่วง ติดแค่ตู้เย็นว่างเปล่า เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าตอนแวะมา ฉันจะหิ้วพวกผัก ผลไม้ แล้วก็นมมาให้แล้วกัน” เยี่ยจือเอ่ย
“ไม่ต้องลำบากหรอกครับ รักษาเหม่ยฉีหายเมื่อไหร่ผมก็จะไปแล้ว” ลั่วหยางรีบปฏิเสธ
“คุณลุงลั่วต้องอยู่ที่นี่สิ ห้ามไปไหนเด็ดขาดเลยนะ” ซ่งเหม่ยฉีโวยวาย
ลั่วหยางลูบหัวเด็กน้อยด้วย