เครื่องจักรสงครามผลักมาถึงแนวหน้าสงคราม บางคนเป็นคนแคว้นของหวามู่หลัน พวกเขาบางคนเป็นเพียงชาวบ้าน ซื่อสัตย์จริงใจ บางคนน่ารัก บางคนยังเป็นเด็กที่ยังเติบโตไม่เต็มวัย…
ทว่าอยู่เบื้องหน้าสงคราม ทุกอย่างกลายเป็นสีโลหิต คนเหล่านั้นสิ้นชีพในสงคราม บางคนตายราวกับเป็นพลทหารไร้ชื่อ กลายเป็นตะแกรงใต้ฝนลูกธนู บางคนถูกม้าสงครามเหยียบตาย บางคนถูกตัดศีรษะ…สรุปไม่มีภาพเหมือนภาพยนตร์อื่นๆ ที่วีรบุรุษไม่ตาย แถมคำพูดยังเยอะ…
ที่เบื้องหน้าสงคราม ไม่ว่าคุณเป็นใครก็ไร้เรี่ยวแรง วินาทีที่จะสิ้นใจนั้น! ไม่ว่ามันจะงดงามเพียงไหนก็จะมอดดับลงในทันใด!
แรงปะทะต่อสายตาอันร้อนแรงนั้นทำให้ฟางเจิ้งอยากจะหยิบอาวุธมาทุบหน้าจอภาพยนตร์ให้พังเสีย! ไม่มีหนังเรื่องไหนทำร้ายกันขนาดนี้มาก่อน! เช็ดแม่ง!
กองทัพที่หวามู่หลันตามมารุดหน้าไปอย่างห้าวหาญพลางส่งเสียงร้องเพลงไปตลอดทาง ขับไล่พวกโหรวหรานออกไป ทั้งยังตามไปจนสามพันลี้ กวาดล้างทั้งโหรวหราน ตีพวกโหรวหรานจนแตกพ่ายและยอมศิโรราบในคืนนั้น
ไม่นานสงครามสิ้นสุดลง หวามู่หลันคว้าชัยชนะกลับมา ระหว่างทางประชาชนต่างร้องเต้น เฉลิมฉลองต่างๆ นานา สุราฉลองไม่ขาดสาย ร้องเพลงพูดคุยหัวเราะกันอย่าง