กันราวฟ้าดิน! เคยกินอาหารเลิศรสสุดยอดมาแล้ว ใครจะอยากกลับไปกินอาหารธรรมดา เคี้ยวเทียน?
ดังนั้นฟางเจิ้งเลยอยากได้คัมภีร์ที่มากกว่านี้จากในแก่นจริงๆ! กระทั่งความกระหายต่อคัมภีร์เหนือกว่าความกระหายต่อสิ่งอื่น! ถึงอย่างไรนี่ต่างหากคือสิ่งที่ยกระดับตนเองได้อย่างแท้จริง อ่านมาก อ่านเข้าใจแล้ว จากนี้ไปข้างนอกจะไม่ถูกทำให้ขายหน้าง่ายๆ นี่คือการเสริมอาวุธคมทั้งตัว
ตอนนี้ในที่สุดก็สมความปรารถนา มีตู้พระคัมภีร์แล้ว ทุกสัปดาห์จะมีคัมภีร์ใหม่ปรากฏ หนึ่งเดือนสี่เล่ม หนึ่งปีห้าสิบสองเล่ม! สิบปีห้าร้อยยี่สิบเล่ม! แถมยังเป็นคัมภีร์แท้จริง! ฟางเจิ้งคิดแล้วก็ยิ้มจนปากหุบไม่อยู่
“ฉันเป็นคนดีแบบนี้แหละ จะคืนสินค้าให้นายเดี๋ยวนี้เลย” ระบบพลันพูดขึ้น
ฟางเจิ้งได้ยินดังนั้นก็ร้อนใจ รีบเรียกไว้ “อย่า! ฉันเอา! จะเอาอันนี้!”
“อาจารย์จะเอาอะไร?” เด็กแดงชะเง้อหน้ามาถาม
“ไม่มีอะไร ไปเล่นตรงนู้นเถอะ” ฟางเจิ้งโบกมือ รีบพูดในใจว่า “พี่ระบบ ฉันรู้ว่านายดีที่สุด ฉันจะเอาตู้นี้! ฮ่าๆ…”
“เห็นแก่ที่นายพอมีอนาคตอยู่บ้าง พยายามสั่งสมบุญกุศลเข้าล่ะ บุญกุศลเกินแสนแต้มแล้ว ถ้าฉันยกระดับแล้วจะจับหอพระคัมภีร์ออกมาได้ นายจะไม่หัวเราะจนตายเลยรึ
