โจวตอบ “หลวงพี่ไม่สอน แต่เขาไม่ได้บอกว่าขาเป๋หม่าเรียนไม่ได้? ขาเป๋หม่าเรียนแล้ว เราก็เรียนกับเขาสิ”
“กับเขา?” ก่วนเสียงเฟิงใจฝ่อแล้ว ก่อนหน้านี้ขาเป๋หม่าจะมาเรียนกับเขา เขาไม่สอน ตอนนี้เอาล่ะ วงล้อฮวงจุ้ยหมุนเปลี่ยน เขาต้องกลับไปขอเรียนกับขาเป๋หม่า อีกฝ่ายจะสอนเขาหรือ? เขานึกเศร้าในใจ ตอนนี้เขาสำนึกเสียใจยิ่งกว่าเดิมที่ตอนแรกเป็นตาสุนัขมองคนต่ำ[1] พูดจาไม่เหลือทางหนีทีไล่ไว้…
“เสียงเฟิง วางลงถึงจะได้รับ วางไม่ลงชีวิตนี้จะไม่มีวันก้าวหน้า” เจียงโจวกล่าว
ก่วนเสียงเฟิงพยักหน้าเหมือนมีความคิดอะไร “อาจารย์ ผมรู้แล้ว ผมจะไปขอโทษเขา ขอโทษจากใจจริง จากนี้ผมจะไม่เป็นทำตาสุนัขมองคนต่ำอีก…”
“พรวด! ครั้งแรกเลยนะที่ได้ยินว่ามีคนด่าตัวเองว่าเป็นตาสุนัข” ชิวเสี่ยวเยี่ยกับฝานชิงหัวเราะพร้อมกัน
ก่วนเสียงเฟิงทำเสียงขึ้นจมูกสองที “อย่างฉันเรียกว่ารู้สึกและปรับปรุงตัวได้ต่างหาก!”
“ฮ่าๆ…” เห็นก่วนเสียงเฟิงเป็นแบบนี้ทุกคนก็ต่างหัวเราะ…
ทุกคนลงเขามา ก่วนเสียงเฟิงพลันไปซื้อบุหรี่และสุราดีจากร้านค้าเล็กๆ ทั้งยังซื้อเนื้อดีมาอีกสิบจินก่อนตรงไปบ้านขาเป๋หม่า
“เอ็งจะทำอะไร?” ขาเป๋หม่ามองของในมือก่วนเสียงเฟิ
