ห็นไผ่หนาวทรงโค้งในตอนแรกถูกฟางเจิ้งตัดอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นวัตถุดิบไม้กระดาน! นี่คือไผ่หนาว เนื้อไผ่ต้องหนาอย่างยิ่งถึงทำแบบนี้ได้
พวกนอกวงการต่างมุงดู กระรอก หมาป่าเดียวดาย ลิงและเด็กแดงเห็นถึงตรงนี้ก็คิดว่าฟางเจิ้งมีฝีมือดีมาก เขาจัดการไผ่หนาวได้อย่างคล่องแคล่ว ตัดจนเป็นไม้กระดานได้สบายๆ! ทั้งยังมีภาพลวดลายในตัวมันเอง ชัดเจนมาก สวยงาม! ประหนึ่งไม้กระดานทำจากหยกจริงๆ งดงามมาก!
ก่วนเสียงเฟิงเป็นคนอยู่ในวงการ พอฟางเจิ้งวางมือลงเขาก็ตาค้าง! แม้จะไม่เคยเห็นทักษะการใช้มีดของฟางเจิ้งมาก่อน ทว่าเขาก็ยังใช้ทักษะอื่นเป็นอยู่บ้าง! แต่เทียบกับฟางเจิ้งแล้ว เขามันขยะพิการ! ต่อให้เป็นอาจารย์เขาก็ยังไม่มีทางเทียบกับหลวงจีนนี่ได้!
ทักษะของเจียงโจวไม่ใช่ความเร็ว แต่เป็นความมั่นคงอย่างมาก มั่นคงดั่งเครื่องจักร ภายใต้การบรรจงแกะสลักจะปรับปรุงสิ่งที่ดีอยู่แล้วให้ดียิ่งขึ้นได้ เขาจะแกะสลักของชิ้นหนึ่งนานมาก เร็วสุดหลายเดือน แต่งานที่ทำออกมาย่อมเป็นงานคุณภาพ
แต่หลวงจีนนี่…ไม่เพียงแค่เร็ว แต่ยังมั่นคงเช่นกัน! ถึงจะทำแค่ไม้กระดาน แต่ลวดลายบนไม้กระดานกลับเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ ไม่ถูกฝีมือคนทำลายแม้แต่น้อย ภาพที่ลวด
