้าก็นึกออกแล้ว เมื่อก่อนเคยเห็นศิลปินไว้ผมเปียหางม้าจริงๆ” เด็กแดงเกาหัวด้วยความเก้อเขิน
ก่วนเสียงเฟิงแค่นเสียงขึ้นจมูกสองที “เห็นแก่นายเป็นเด็กนะ ไม่อยากจะเอาเรื่องนาย”
“อ้อ ใช่สิ เจ้าเองก็…เหมือนกันนี่?” เด็กแดงกะพริบตาโตเอ่ยถาม
ก่วนเสียงเฟิงจะพูดก็เก็บกลับไป ระบายความโกรธไม่ได้เลยกลั้นจนหน้าแดง ด่าทอในใจยกใหญ่ ‘เด็กบ้าบ้านไหนวะ? พูดจาดีๆ ไม่เป็นรึไง? ไปเรียนคำพูดบ้าบอแบบนี้มาจากไหน?’
…………………………………
