ะบบช่วยทำแบบนี้ไม่ได้แน่! การจัดวางที่ดูเหมือนตามอำเภอใจแต่แฝงด้วยหลักการฟ้าดินแบบนี้ทำได้ยากมาก จากตรงนี้จะเห็นได้ว่านักพรตเต๋าเล่อเทียนไม่ใช่นักพรตเต๋าปลอม อย่างน้อยในด้านการตระหนักรู้ในธรรมชาติก็ไม่ธรรมดา
แต่ว่าฟางเจิ้งในตอนนี้เกิดการตระหนักรู้ต่อแนวคิดในพุทธคัมภีร์มามากมายแล้วจึงทำได้ เขาตรึกตรองว่ากลับไปแล้วจะจัดพื้นที่บนยอดเขาเอกดรรชนีดีหรือไม่?
ฟางเจิ้งพาเหล่าลูกศิษย์ตามเล่อเทียนเข้าอารามเต๋า
ฝานชิงป้อนน้ำให้ชายชราเล็กน้อยแล้ว ชายชราจึงค่อยๆ ตื่นขึ้นมา
ฝานชิงเล่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ฟังทันที เน้นแสดงความไม่พอใจของตนที่มีต่อสภาพแวดล้อมในตอนนี้กับท่าทีของอีกฝ่ายโดยเฉพาะ
ชายชราส่ายหน้าบอก “ฝานชิง แล้วเอ็งคิดว่าเขาควรปฏิบัติกับเอ็งยังไง?”
“อย่างน้อย…” พูดถึงตรงนี้ฝานชิงผงะ ไม่รู้ควรจะพูดอย่างไร
“เขาไม่ใช่ญาติพี่น้องและก็ไม่ใช่เพื่อนเก่า แต่ก็ยังช่วยข้า แถมยังให้ที่พักกายชั่วคราวกับเราอีก นี่เป็นบุญคุณครั้งใหญ่ อยู่บ้านพ่อแม่ตามใจเอ็ง เอ็นดูเอ็ง ดูแลเอ็ง อยู่โรงเรียนอาจารย์ก็ดูแลเอ็ง เอ็นดูเอ็ง อยู่โรงงานข้าดูแลเอ็งได้ ตามใจเอ็งได้ แต่มาข้างนอก ทำไมคนนอกจะต้องดูแลเอ็งตามใจเอ็งด้วย?
