ต๋า กันไม่ให้ลุงต๋าถูกหมาป่าคาบไป…
ขณะเดียวกัน รถคันใหญ่แล่นมาที่หมู่บ้านเอกดรรชนีส่งเสียงดังสนั่น ไม่ได้จอดที่หมู่บ้าน แต่มาที่ตีนเขา พวกชาวบ้านมองมาด้วยความแปลกใจไม่น้อย แต่บนรถแขวนธงเล็กของมัคคุเทศก์ไว้ ทุกคนจึงคิดว่าเป็นทัวร์ท่องเที่ยว พวกเขาแปลกใจมากที่ที่แบบนี้มีทัวร์ท่องเที่ยวมาเยือน นี่เป็นเรื่องไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เมื่อก่อนมีแต่แขกเดี่ยวๆ ไม่เคยมีกลุ่มทัวร์แบบนี้
เมื่อหวังโอ้วกุ้ยได้ยินข่าวก็รีบวิ่งออกมาถามสถานการณ์
“โอ้ สวัสดีครับผู้ใหญ่บ้าน เราคือกลุ่มทัวร์ป่าหมี ผมหัวหน้าทัวร์ นี่ไกด์ มา สูบบุหรี่กันหน่อย” ผู้ชายร่างอ้วนเตี้ยพูดกลั้วหัวเราะเบาๆ กับหวังโอ้วกุ้ย ทั้งยังยื่นบุหรี่ให้
หวังโอ้วกุ้ยได้ยินว่าเป็นกลุ่มทัวร์จริงๆ ก็ยิ้มดีใจ เขาหวังมาตลอดว่าหมู่บ้านเอกดรรชนีจะหลุดพ้นจากความยากจนไปสู่ความร่ำรวย ตอนนี้ถือว่าหลุดพ้นแล้ว แต่อาศัยเพียงนักท่องเที่ยว วจากอำเภอซงอู่อย่างเดียวยังไม่พอ ถ้ามีกลุ่มทัวร์ใหญ่มา นั่นต่างหากที่จะทำให้เกิดความมั่งคั่งจริงๆ! ดังนั้นหวังโอ้วกุ้ยจึงรับบุหรี่มา พูดคุยกับชายอ้วนเตี้ยอย่างมีความสุข
ชายอ้วนเตี้ยมีนามว่าซยงเปิ่นซู เป็นชื่อที่สุภาพมาก พูดเก่งมาก คุยสองส
