ามคำทั้งสองคนก็คุยกันอย่างสนิทสนมแล้ว
กล่าวโดยใช้คำพูดของซยงเปิ่นซูคือ ระหว่างทางพวกเขารถติดเลยจะมาแวะพักที่นี่ นี่ก็ช่วยไม่ได้
“ถ้ายังไงพักที่หมู่บ้านสักคืนสิครับ วางใจ ราคาเป็นกันเองมาก” หวังโอ้วกุ้ยพูด
ซยงเปิ่นซูยิ้มเจื่อน “สหาย ผมก็คิดเหมือนกัน แต่บริษัททัวร์จัดตารางเดินทางมาดีแล้ว มาภูเขาเอกดรรชนีแค่ทางผ่านชั่วคราว พูดจริงๆ นะ เราเองก็ไม่รู้ว่าจุดพักชั่วคราวที่นี่จะส สร้างภาพจำที่ดีให้กับทุกคนได้หรือเปล่า ถ้าไม่ดี จากนี้คงไม่มาอีก ครั้งนี้ถึงพวกเราขาดทุน แต่ก็เป็นการสร้างชื่อเสียง พาพวกเขาชมภูเขาเอกดรรชนีเสร็จจะออกเดินทางไปภูเขาฉางไป๋ทันที พรุ่งนี้เช้าถึงขึ้นเขาไปทะเลสาบสวรรค์ เวลาเร่งรีบมากไป…”
หวังโอ้วกุ้ยพูดว่า “อย่างนั้นเอง น่าเสียดายจริงๆ แต่ฟ้าใกล้จะมืดแล้ว พวกคุณขึ้นเขาไปฟ้าคงมืดพอดี ไม่เห็นอะไรหรอก”
“ฟ้ามืดก็มีข้อดีของฟ้ามืด ดวงจันทร์ลอยสูงยามกลางคืน ได้ดูดาว ดูวัดป่าไผ่ในตอนกลางคืน มันก็มีรสชาติอีกแบบ ไม่แน่อาจดังก็ได้” ซยงเปิ่นซูกล่าว
“ตกลง ถ้าอย่างนั้นให้ผมนำทางให้ไหม” หวังโอ้วกุ้ยเสนอ
“ไม่ต้องหรอก ผมเคยมาที่นี่หลายครั้งแล้ว รู้จักที่นี่ดี ไม่รบกวนสหายหรอก ถ้าครั้งนี้สำเร็จ จากนี้จะ
