้ร่างเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าตกใจ อย่างน้อยก็ต้านการโจมตีได้ น่า าตกใจมาก!
หมีดำเห็นไอ้สารเลวไร้ขนยั่วยุแบบนี้ก็โกรธไฟลุกท่วม คำรามไม่หยุด ใช้พละกำลังทั้งหมดตะปบกรงเล็บลงไป!
‘โอ๊ย…’ ในที่สุดฟางเจิ้งก็ร้องออกมาภายใต้การโจมตีอันหนักหน่วง
หมีดำยังไม่ทันลำพองใจก็พบสิ่งผิดปกติ เสียงร้องนี้เหมือนจะเศร้ารันทดเล็กน้อย…มันนอนหมอบบนพื้น มองใบหน้าฟางเจิ้ง ตาสี่ดวงประสานกัน หมีดำโกรธในฉับพลัน! ไม่นึกว่าไอ้สารเลวไร ร้ขนนี่จะทำหน้าฟินมีความสุข! มันอ้าปากกว้างงับไปทางหัวโล้น มันไม่เชื่อว่าฟันคมกริบดั่งใบมีดจะกัดไข่สีขาวลูกนี้ไม่ได้!
กึก!
‘อู…’ หมีดำกุมปาก รู้สึกเพียงเจ็บปวดฟัน มองฟางเจิ้งด้วยสีหน้าราวกับมองสัตว์ประหลาด
ฟางเจิ้งหันไปมองหมีดำก่อนแสยะยิ้มบอก “อย่าหยุด ต่อเลย ทุบสบายจัง”
หมีดำเห็นหน้าตาน่ารังเกียจของฟางเจิ้งก็แลบลิ้นยาวออกมา โจมตีด้วยหนามตรงปลายลิ้น! นี่คืออาวุธสังหารของมัน ปกติหมาป่าอะไรพวกนี้โดนลิ้นเข้าไป จะไม่เหลือแม้แต่เนื้อหนัง!
ทว่าลิ้นมันกลับเกิดเสียงแสบแก้วหูอย่างไม่เป็นธรรมชาติบนใบหน้าหลวงจีน หลวงจีนนี่ก็ยังคงไม่เป็นอะไร…ส่วนมันใกล้จะสิ้นหวังแล้ว แต่เวลาต่อมา…
‘แหวะ!’ ฟางเจิ้งส
