ยว ผมหยางหวามีลูกชาย แล้ว ดีใจ! ทุกคนกินดื่มกันอย่างมีความสุขเถอะ! ตอนนี้เริ่มกิน เริ่มดื่ม! กินให้อิ่มหนำสำราญแล้วตามผมไปดูระบำคู่ที่เวทีสนามโรงเรียน! จ้าวอู่นำ เป็นการแสดงที่ดีมากๆ”
“ดี!” ทุกคนได้ยินดังนั้นพลันมีชีวิตชีวา ต่างบอกว่าดี ฟางเจิ้งรู้จักคนชื่อจ้าวอู่เช่นกัน ถือว่าเป็นคนมีชื่อด้านระบำคู่ในแปดหมู่บ้านสิบลี้ เขาจะมาพร้อมกับลูกทีมตระเวนออกแส สดงไปทั่ว ทว่าฟางเจิ้งไม่ค่อยได้ดูการแสดงนั้น ตอนเด็กหลวงตาหนึ่งนิ้วไม่ให้ไป โตขึ้น เคยได้ฟังครั้งหนึ่งก็กลับขึ้นเขามาด้วยอาการหน้าแดง สวดมนต์อยู่หลายวัน นับจากนั้นมาก็ไม ม่เคยดูระบำคู่อีกเลย…
เป็นอย่างที่หยางผิงว่าไว้ หยางหวาเตรียมอาหารเจชุดใหม่หมดให้ฟางเจิ้ง กับข้าวทุกอย่างไม่มีการสะเพร่าแม้แต่น้อย ให้พ่อครัวใหญ่ทำด้วยตัวเอง อาหารสวยงามมาก ส่วนรสชาติเป็นอย่างไ ไรนั้น…
ฟางเจิ้งกินได้แค่คำเดียว!
พอกินคำที่สองก็เห็นก้นอ้วนหันหลังให้เขา กำลังคว้าขนมแป้งทอดในชามยัดใส่ปากแบบสุดชีวิต! ขนทั้งตัวแบบนี้ การกินไร้มารยาทแบบนี้ แน่นอนว่าเป็นกระรอก
ฟางเจิ้งมองเจ้าคนไร้ยางอายพลางหยิบมันฝรั่งทอดน้ำตาลส่งเข้าไป พูดยิ้มๆ “จิ้งควน กินอันนี้สิ รสชาติดี”
กระรอ
