านเลี้ยงเป็นเนื้อทั้งหมด เขากินไม่ได้!
ตอนนี้เองหยางผิงวิ่งเข้ามา “เจ้าอาวาสฟางเจิ้ง เชิญนั่งทางนั้นครับ ทางนั้นมีโต๊ะที่เตรียมไว้สำหรับท่านกับพุทธมามกะและคนกินเจโดยเฉพาะ วางใจเถอะ พี่ใหญ่ผมซื้อหม้อชามชุดใหม่ท ทั้งหมดเพื่อท่านโดยเฉพาะ ถึงตอนนั้นยังมีพ่อครัวเฉพาะทางมาทำอาหารให้ท่านด้วย ไม่ปนเปื้อนอาหารคาวแม้แต่นิด” หยางผิงตบอกรับปาก
ได้ยินหยางผิงจัดการแบบนี้ ฟางเจิ้งก็ซาบซึ้งใจ ขอบคุณไม่หยุด
ลิงอาศัยจังหวะที่ไม่มีคนเอ่ยถาม “อาจารย์ พวกเราพิถีพิถันขนาดนี้เลย? ถ้าแบบนี้ลงเขาไปจะไม่ทำให้คนอื่นเขาลำบากมากรึ?”
ฟางเจิ้งส่ายหน้า “ศีลคือใจไม่ใช่วัตถุ ความจริงทำอาหารให้พวกเราใช้หม้อปกติก็ได้ ขอแค่ไม่มีเนื้อ ใจไม่นึกถึงเนื้อก็คือศีล กลับกันถ้าเจตนาแสวงหาสิ่งเหล่านี้ ก็จะร่วงลงสู่เบื้องล่า าง”
“อาจารย์ แล้วทำไมท่านไม่บอกกับประสกหยาง?” เด็กแดงถาม
ฟางเจิ้งยิ้มบอก “เขามีจิตใจดี เตรียมทุกอย่างแล้ว พูดเรื่องนี้ไปทำไม? รู้แก่ใจก็พอ”
เด็กแดง ลิง กระรอกและหมาป่าเดียวดายพยักหน้าตาม
ไม่นานก็เริ่มทานอาหาร หยางหวากระโดดขึ้นเวทีสูงที่สร้างเฉพาะกิจ เริ่มกล่าว “สวัสดีครับทุกคน ผมไม่ใช่ผู้นำอะไร ไม่ได้มีอะไรพูดเยอะแยะ ขอพูดแค่ประโยคเดี
