นำ คนอื่นๆ ตาม ประกอบกับทุกคนรับไม่ไหวกับประเพณีชั่วช้าที่เสื่อมลงแล้ว รวมถึงบ้านหยางหวากับหวังอวิ๋นเฟิ่งใช้ความดีโน้ มน้าว ปัจจัยหลายอย่างรวมกันเลยกดประเพณีชั่วช้าลงได้ ดังนั้นเรื่องในวันนี้อาตมาไม่ได้ทำอะไรเลย พวกเขาใช้ความดีในใจปราบประเพณีชั่วช้าต่างหาก”
ลิงพยักหน้าอยู่ข้างๆ “อมิตาพุทธ ประเสริฐๆ”
โป๊ก!
เด็กแดงต่อยลิงไปที “เจ้าลิงโง่จะฟังเข้าใจอะไร ก็แค่เสแสร้งเท่านั้น”
“ความชั่วเอาชนะความถูกต้องไม่ได้ ต่อให้ราชาปีศาจเก่งกาจแค่ไหนก็ต้องทำอาหารให้อาตมา” ลิงไม่โกรธ แต่ทำหน้าลำพองใจ
เด็กแดงมองบน อยากจะตบลิงโง่นี่ให้ตายจริงๆ ไม่รู้เรื่องไหนมักถามถึงเรื่องนั้น…
“เหอะ เอาเถอะ รีบๆ หน่อย หยางหวาเป็นเศรษฐีเบอร์หนึ่งในหมู่บ้านเรา เชิญพ่อครัวใหญ่จากในอำเภอมาเลย จิ๊ๆ ฉันต้องลองชิมฝีมือหน่อยแล้ว” ซ่งเอ้อโก่วกล่าว
“ใช่ เหอะๆ หยางหวาเหมาซื้อไก่มาสามสิบกว่าตัว และยังมีตะพาบน้ำ ฉันน้ำลายไหลแล้ว ไม่มาคุยโม้กับพวกนายตรงนี้หรอก ต้องรีบไปกินข้าว” ซุนเฉียนเฉิงยิ้ม
“ตะพาบน้ำดี มีประโยชน์ ไปกินตะพาบน้ำดีกว่า” หวังโอ้วกุ้ยหยอกล้อตาม
“ไปๆๆ ไปกินข้าว” เฉินจินตะโกนตาม ทุกคนพากันนั่งลง
ทว่าฟางเจิ้งลำบากใจเล็กน้อย วันนี้จัดง
